٩. عمر بن عبد العزيز گفت: «آگاه باشيد! آنچه ابو بكر و عمر سنّت كرده‌اند، دين است؛ ما به آن عمل كرده و مردم را به انجام آن دعوت مى‌كنيم.» متقى هندى اضافه، كرده: «آنچه را ديگران سنت كرده‌اند، به خدا واگذار مى‌كنيم.»[٢]

در كنز العمال دارد: «فتواى عمر سنت است.»

١٠. در حادثه ديگرى عمر از مخالفت با پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله برنگشت، تا اين كه مردى به اين آيه شريفه استدلال كرد:

«لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ.»[٣]

١١. روايت! كرده‌اند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: «بر شما باد عمل به سنّت من و سنّت خلفاى راشدين!»[٤] شافعى در حجّيت اقوال ابو بكر و عمر، به اين روايت استدلال كرده است.

١٢. عثمان بن عفّان گويد: «سنت، تنها سنت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سنت دو يارش (ابو بكر و عمر) است!»[٥]

[١] - ر. ك: سنن ابى داوود، ج ٤، ص ٢٩١؛ سنن بيهقى، ج ٩، ص ٣١٠؛ تيسير الوصول، ج ١، ص ٢٥؛ نهايه ابن اثير، ج ١، ص ٢٨٣؛ الاصابه، ج ٣، ص ٣٨٨؛ الغدير، ج ٦، ص ٣١٠ و ٣١٩( نقل از:

منابع پيشين و الاسماء و الكنى، ج ١، ص ٨٥).

[٢] - كنز العمال، ج ١، ص ٣٣٢ با رمز« كر»؛ كشف الغمه، ج ١، ص ٦. در نامه عمر بن عبد العزيز به ابو بكر و محمد بن عمرو بن حزم آمده است:« براى من احاديثى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بنويس كه نزد تو به ثبوت رسيده و نيز احاديث عمر را ...»؛ سنن دارمى، ج ١، ص ١٢٦؛ در تقييد العلم، ص ١٠٥ و ١٠٦ و پاورقى‌هاى آن آمده است:« يا حديث عمرة بنت عبد الرحمن». وى يكى از زنان انصار است كه بيشتر احاديثى كه نقل مى‌كند از عايشه است. ر. ك: تاريخ الخلفاء، ص ٢٤١.

[٣] - المصنف، ج ١، ص ٣٨٢.

[٤] - ر. ك: الثقات، ج ١، ص ٤؛ حياة الصحابة، ج ١، ص ١٢؛ شعرانى، كشف الغمه، ج ١، ص ٦.

[٥] - سنن بيهقى، ج ٣، ص ١٤٤؛ الغدير، ج ٨، ص ١٠٠، نقل از: بيهقى. براى ديدن روايت صالح بن كيسان و زهرى، ر. ك: تقييد العلم، ص ١٠٦ و ١٠٧ و نيز طبقات، ج ٢، ص ١٣٥.