براى اطلاع از تلاش‌هاى هيأت حاكمه كه به منظور دادن رشوه به ابو ذر انجام شد، رجوع كنيد به كتاب ما «دراسات و بحوث فى التاريخ و الاسلام» (ج ١، بحث ابو ذر، مسلمان يا سوسياليست).

آرى، علاوه بر موارد فوق، نظام حاكم پس از جريان سقيفه در صدد بود تا كار خود را محكم نمايد و به هيچ‌گونه مانورى- از هر نوع و از جانب هر كس كه باشد- مجال خودنمايى و اظهار وجود ندهد.

ابو بكر براى خلافت پس از خود به نفع عمر وصيت كرد. براى روى كار آمدن بنى اميه به زمينه‌سازى و مقدمه‌چينى پرداخت. وقتى كه ابو بكر در مرض موت بود، عثمان را خواست تا وصيت‌نامه‌اش را بنويسد. در همين حال ابو بكر به اغما فرو رفت و بى‌هوش شد. عثمان نام عمر را نوشت‌[٢]. چون ابو بكر به هوش آمد و از كار عثمان آگاه شد، گفت: «اگر عمر را وامى‌گذاشتم، از تو چشم نمى‌پوشيدم.»[٣]

[١] - كنز العمال، ج ٤، ص ٣٨٢.

[٢] - احدى را پيدا نكرديم كه در صحّت خلافت عمر اعتراض كرده باشد كه نام وى زمانى نوشته شد كه ابو بكر در حالت اغما بود، اما اين كار موجب اختلاف و فتنه نگرديد. در حالى كه خود مى‌گويند:

كارى كه عمر كرد و در بستر مرگ رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله وى را به هذيان‌گويى متهم كرد و مانع از نوشتن وصيت رسول صلّى اللّه عليه و آله گرديد، كاملا به جا بود، زيرا اگر آن نوشته بر روى كاغذ مى‌آمد، در آينده موجب اختلاف و فتنه‌انگيزى مى‌شد. سبحان اللّه! چگونه مى‌توان چنين ادعايى در حق رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله كرد؟!« ر. ك: المراجعات؛ دلائل الصدق؛ النص و الاجتهاد.»

[٣] - ر. ك: تاريخ طبرى، ج ٢، ص ٦١٨؛ كامل ابن اثير، ج ٢، ص ٤٢٥؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ١، ص ١٦٤؛ سيره ائمه اثنى عشر، ج ١، ص ٣٥٦؛ حياة الصحابة، ج ٢، ص ٢٥،( نقل از: طبقات ابن سعد و كنز العمال، ج ٣، ص ١٤٥).