يا ديگر گفته‌هاى آن حضرت كه اين معنا را بيان مى‌كند، با اين كه عمرشان در آن زمان از عدد انگشتان يك دست تجاوز نمى‌كرد. امام حسن عليه السّلام بر كسانى كه به دليل صلحش با معاويه به وى اعتراض مى‌كردند به همين گفته پيامبر صلّى اللّه عليه و آله استدلال مى‌كرد.[١]

بعضى مايلند ادعا كنند كه خلافت امام حسن عليه السّلام با انتخاب و بيعت مسلمين با آن حضرت بود، نه به وصيت كسى، حتى پدرش.[٢]

اما گفته پيامبر و ساير مطالبى كه در اين باره گذشت، اين ادعا را تكذيب مى‌نمايد. ما روايات زيادى داريم كه مى‌گويد: امير المؤمنين عليه السّلام به خلافت امام حسن عليه السّلام بعد از خود وصيت كرده است. مى‌توان موارد زير را در اينجا برشمرد:

١. امام حسن عليه السّلام در نامه‌اى به معاويه نوشت:

«و بعد، فان امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب لما نزل به الموت ولّاني هذا الامر بعده؛[٣]

[١] - ر. ك: علل الشرايع، ج ١، ص ٢١١.

[٢] - المجتمع الكويتيه( مجله)؛ مجروح الذهب، ج ٢، ص ٤١٤: امير المؤمنين عليه السّلام براى وى پيمان نگرفت. ر. ك: انساب الاشراف، ج ٣، ص ٣١.

[٣] - ر. ك: مقاتل الطالبيين، ص ٥٥ و ٥٦؛ فتوح ابن اعثم، ج ٤، ص ١٥١؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج ٤، ص ٣١؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ١٦، ص ٣٦- ٤٠؛ بحار الانوار، ج ٤٤، ص ٦٤، نقل از:

كشف الغمه؛ قرشى، حياة الحسن عليه السّلام، ج ٢، ص ٢٩.