مى‌توان در رد آن داد. در اينجا مى‌خواهيم اشاره كنيم كه آوردن حسنين عليهما السّلام براى مباهله به اين عنوان بود كه آن دو، فرزندان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله هستند- هر چند فرزند دخت گرانقدر آن حضرت بودند- تا ديگر مجالى براى انكار يا شك و ترديد براى احدى باقى نماند.

اينان خود اقرار دارند كه «اين آيه دلالت دارد كه هر چند حسنين فرزندان دخت پيامبر بودند، با اين حال مى‌توان گفت: آن دو پسران رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله بودند، زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وعده داده بود كه فرزندان خود را بخواند و آن دو را خواند.»[١]

اين اقدام رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله معانى و مفاهيم مهمى دربرداشت، زيرا علاوه بر آنچه در فوق بدان اشاره كرديم و همان طور كه قبلا متذكر شديم، هدف رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اين بود كه برداشت تنفرآور جاهليت را در مورد فرزندان زايل سازد كه معتقد بودند: «در حقيقت، فرزندان پسر، فرزند فرد محسوب مى‌شوند نه فرزندان دختر». اين عقيده موجب مشكلات فراوان روانى، اجتماعى، اقتصادى و غيره مى‌شد و منطقى جز منطق جاهليت و تعصبات كور نداشت.

آنچه باعث مى‌گردد كه انسان نسبت به وضع مسلمانان اندوهگين باشد، اين است كه مى‌بينيم پس از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله اصرار ورزيدند كه بر همان برداشت جاهلى از فرزند باقى بمانند، چنان كه در آرا و فتاواى فقهى آنان كاملا منعكس شد؛ از اين‌رو آيه قرآنى ذيل را مختص فرزندان پسر دانستند، بدون اين كه براى فرزندان دختر سهمى قائل باشند؛ اين آيه مى‌فرمايد:

«يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ‌؛[٢]

[١] - تفسير فخر رازى، ج ٨، ص ٨١؛ فتح القدير، ج ١، ص ٣٤٧؛ تفسير نيشابورى در پاورقى تفسير طبرى، ج ٣، ص ٢١٤؛ تبيان، ج ٢، ص ٤٨٥، از ابو بكر رازى( غير از فخر رازى)؛ مجمع البيان، ج ٢، ص ٤٥٢؛ الغدير، ج ٧، ص ١٢٢، نقل از: مجمع البيان و تفسير قرطبى، ج ٤، ص ١٠٤.

[٢] - نساء( ٤) آيه ١١.