تحليلى از زندگانى سياسى امام حسن مجتبى عليه السلام
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص

تحليلى از زندگانى سياسى امام حسن مجتبى عليه السلام - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم محمد سپهري - الصفحة ١٢٢

هم هستم.

عمر گفت: اهالى كوفه بر من چيره شده‌اند، فرد مؤمنى را بر آنان مى‌گمارم، قدرت و توان كارى ندارد؛ انسان فاجرى را به كار مى‌گمارم، فسق و فجور مى‌كند.[١]

بدين گونه كسانى كه اجازه فتوا و روايت از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و بنى اسرائيل داشتند، فرصت يافتند تا آنچه مى‌خواهند به امت تزريق كنند و ملّت مسلمان را با افكار و معارف، اقوال و مواضع حقيقى يا ساختگى خود دمساز كنند، و نيز به تحريف و حتى نابودى بسيارى از حقايقى بپردازند كه آن را مخالف اهداف خويش مى‌ديدند. آن‌طور كه متون بسيارى تأكيد دارد، بخش معظم نشانه‌هاى دين از بين رفت و احكام شريعت مقدس محمدى محو و نابود گرديد.[٢]

مى‌گويند: بيش از پانصد حديث در اصول احكام و همين اندازه در اصول سنن به امت اسلامى نرسيد.[٣] اين امر موجب شد تا پرده سنگينى از شك و ترديد برده‌ها و بلكه صدها هزار و حتى ميليون‌ها[٤] حديث- كه مى‌گفتند: نزد حافظان است يا هنوز هم در ميان كتاب‌ها محفوظ است- كشيده شود.


[١] - الفائق زمخشرى، ج ٢، ص ٤٤٥ و نيز ج ٣، ص ٢١٥؛ النصائح الكافيه، ص ١٧٥؛ لسان العرب، ج ١١، ص ٤٥٢ و نيز ج ١٣، ص ٣٤٦؛ الاشتقاق، ص ١٧٩.

[٢] - ر. ك: الصحيح من سيرة النّبى الاعظم صلّى اللّه عليه و آله، ج ١، ص ٢٧- ٣٠؛ المصنف، ج ٢، ص ٦٣؛ مسند أبو عوانه، ج ٢، ص ١٠٥؛ البحر الزخار، ج ٢، ص ٢٥٤؛ كشف الاستار عن مسند البزار، ج ١، ص ٢٦٠؛ مسند احمد، ج ٤، ص ٤٢٨ و ٤٢٩ و ٤٣٢ و ٤٤١ و ٤٤٤؛ الغدير، ج ٨، ص ١٦٦؛ مروج الذهب، ج ٣، ص ٨٥؛ مكاتيب الرسول، ج ١، ص ٦٢.

[٣] - مناقب شافعى، ج ١، ص ٤١٩؛ رشيد رضا، الوحى المحمدى، ص ٢٤٣.

[٤] - ر. ك: الكنى و الالقاب، ج ١، ص ٤١٤؛ لسان الميزان، ج ٣، ص ٤٠٥؛ تذكرة الحفاظ، ج ٢، ص ٤٣٠ و ٤٣٤ و ٦٤١ و نيز ج ١، ص ٢٥٤ و ٢٧٦( اين كتاب، پر است از اين ارقام، هر كس خواست بدانجا مراجعه كند). التراتيب الاداريه، ج ٢، ص ٢٠٢- ٢٠٨ و ٤٠٧ و ٤٠٨.