مصوبات شوراى رهبرى مجاهدين - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٢ - جلسه سى و سوم تاريخ ٣/ ٦/ ١٣٧١

راكت آمده است در قضيه گليم جمع‌ها ما هم با آنها هم‌نظر هستيم كه بروند اگر آتش‌بس شود حكمتيار جنگ نكند دولت چه احتياج دارد كه جنگ كند؟ اگرچه استاد جاى پدر من است احترام دارم و اگر كارى كند كه خلاف اسلام باشد جلوگيرى مى‌كنم.

يكى از موسفيدان: اگر در فضيلت جهاد صحبت كنم روزها ميگذرد، اگر تمام تنظيم‌ها يك‌جا شوند اگر يك گروه قبول نكند به مشكل مواجه مى‌شويم، خدا را ياد نمى‌كنيم سازمان ملل را ياد مى‌كنيم، يك مجلس را جور كنيد كه ما حكمتيار را مى‌بينيم، حكمتيار تنها نيست، مردم دارد.

آقاى سياف: بايد پيشنهادهاى عملى صورت گيرد اگر مى‌خواهيد كه مسائل را از طريق جنگ حل كنيد حرفى ندارم، اگر از راه صلح باشد شرط كار ندارد، اگر قبل از آتش‌بس ملامت و ناملامت را ياد كنيم باز جنگ شروع مى‌شود در ميدان شهر صحبت كرديم و براى حكمتيار گفتم فعلا لازم نيست كه ياد كنم، كوشش كردم و براى حكمتيار گفتم فعلا لازم نيست كه ياد كنم، در مكتوب‌هاى خصوصى براى استاد گفتم. نه آواز كشيديم و نه اسلحه گرفته‌ام، من گفتم در تنظيم من مليشه نيست، نظر من اين است كه در هيچ تنظيم مليشه نباشد، راه عملى اين ا ست كه نشستى صورت گيرد موضوع حل شود، به حكمتيار گفتم برويم نزد استاد