* با سپاس از حضرت عالى كه دعوت مجله را پذيرفتيد؛ به عنوان اولين سؤال، ضمن بيان ضرورت تقريب مذاهب بفرماييد: آيا تعامل و گفت‌وگوى بين اديان، مذاهب و فرق اسلامى از نظر شما امكان دارد؟ اگر دارد، با توجه به منابع اسلامى چه مبانى و اصولى در اين زمينه وجود دارد؟

* گفت‌وگوى اديان و گفت‌وگوى پيروان يك دين با غير آن دين، در كل از نظر اسلام ممنوع نشده است. فقط در يك مورد نهى شده كه مسأله، گفت‌وگو و منطق نباشد، مسخره كردن و استهزا و توهين باشد، قرآن مى‌گويد: با آنها ننشينيد و برويد. احاديث هم در ذيل اين آيه مباركه قرآن زياد است كه نهى كرده‌اند. قرآن مى‌فرمايد: وَ لا تُجادِلُوا أَهْلَ الْكِتابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ‌؛[٢] با اهل كتاب مجادله بى‌خود نكنيد، مجادله بايد احسن باشد. شايد يك معنا اين است كه از ادب اخلاقى خارج نشويد و مبادا احساسات بر شما غلبه كند و تندى و

[١] . فصل‌نامه طلوع، شماره ١٥( پاييز ١٣٨٤)، ص ١٢١- ١٣٢.

[٢] . سوره عنكبوت، آيه ٤٦.