نام يكى از صحابه را كه مى‌گوييم، بعد بگوييم رضى اللّه تعالى عنه. هزار نفر در سخنرانى ما خوشحال مى‌شوند، حسن نظر پيدا مى‌كنند. چه داعى داريم كه به كنايه سخن بگوييم. در طول تاريخ از اين توهين‌ها، نه يك شيعه سنّى شد و نه يك سنّى شيعه شد، ولى با اخلاق، با مجادله احسن و باادب‌ها، خيلى‌ها ممكن است به واقع برسند.

در بعد عملى بايد با اينها رفت‌وآمد داشته باشيم. هم مذاكرات اجتماعى و هم مفاهمات علمى داشته باشيم و اين كار خوبى است؛ البته ممكن است نتايجش زودرس نباشد؛ ولى در درازمدت حتما ثمراتى خواهد داشت. ما در افغانستان فوايد زيادى از اين قضيه برديم و امروز در آن افغانستانى كه كسى احتمالش را نمى‌داد، مذهب جعفرى رسمى شده است. در آن جلسه عمومى كه قانون اساسى را تدوين مى‌كردند و بعد تصويب شد- داستانش مفصل است- پنجاه نفر شيعه بودند و چهارصد و پنجاه نفر سنّى، حتى يك سنّى هم درباره رسميت فقه شيعه مخالفت نكرد. و به زودى فتاواى شيعه در فقه و عقايد، در كتاب‌هاى درسى چاپ مى‌شود. جمعيت ما شيعيان در افغانستان بيست درصد است. از ايران كه بگذريم، حتى در بحرين و عراق و لبنان كه اكثريت با شيعه است، در كتاب‌هاى درسى مدراس دولتى عقايد شيعه و فقه شيعه ثبت نيست؛ ولى در قانون اساسى افغنستان تصويب شد كه بايد آنها در نصاب درسى بيايد و بچه‌هاى سنّى هم عقايد شيعه را بخوانند، و بچه‌هاى ما هم عقايد اهل سنت را بخوانند.

* خاستگاه وحدت بين مذاهب اسلامى در قرآن و احاديث نبوى و روايات اهل بيت چه تأكيد بر اين مسأله دارند؟

* يك آيه‌اى در قرآن هست كه مى‌گويد: وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ‌.[١]

[١] . سوره انفال، آيه ٤٦.