تقريب مذاهب؛ از نظر تا عمل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٢ - ٣ شيعه و اهل سنت، مشتركات و اختلافات

جعفرى، مثل انكار ضروريات و بديهيات است. شيعيان از عمل نكردن سنيان به فقه اهل بيت، نبايد اظهار ناراحتى كنند؛ چون براى اهل سنت وجوب تعيينى اين پيروى ثابت نشده است. اهل سنت كه عمل به چهار مذهب را صحيح مى‌دانند، مى‌توانند عمل شيعه را نيز صحيح بدانند، چنانچه شيخ محمود شلتوت، رييس سابق جامع الازهر مصر، فتواى جواز عمل به مذهب تشيع را داده است. از ايشان چنين سؤالى شده بود:

بعضى از مردم معتقدند كه براى صحيح بودن عبادات و معاملات، بر مسلمانان واجب است كه از يكى از مذاهب چهارگانه معروف تقليد و پيروى كنند، كه مذهب شيعه اماميه و شيعه زيديه در بين اين چهار مذهب داخل نيستند. آيا جناب شما اين نظريه را مى‌پذيريد و از پيروى مذهب شيعه اماميه اثناعشريه مثلا جلوگيرى مى‌فرماييد؟

ايشان جواب داده‌اند:

١. اسلام بر هيچ‌يك از پيروان خود متابعت مذاهب معيّنى را واجب ننموده است؛ بلكه مى‌گوييم كه هر مسلمان حق دارد، در ابتداى هر كار، مذهبى از مذاهبى را كه به طور صحيح نقل شده و احكام آن در كتاب‌هاى مخصوص به خودش جمع‌آورى شده پيروى كند، و هر كسى كه مقلد يكى از مذاهب شده است، مى‌تواند به مذهب ديگرى (هر مذهبى كه باشد) عدول كند. و هيچ منعى براى او وجود ندارد.

٢. مذهب جعفرى، مشهور به مذهب شيعه اماميه اثنا عشريه، مذهبى است كه تعبد به آن مانند ساير مذاهب اهل سنت، شرع جايز است.

پس سزاوار است كه مسلمانان اين موضوع را بشناسند و از تعصب ناروا براى مذاهب معيّنى خود را خلاص كنند. نه دين خدا و نه شريعت او، تابع مذهب خاصى يا مخصوص به آن نيست. همه مجتهدند و قبل شده نزد خداوند. براى كسى كه به مرتبه اجتهاد نرسيده، تقليد از آنان (همه مذاهب اسلامى) و پيروى از آنچه در فقه خود تقرير