تقريب مذاهب؛ از نظر تا عمل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٤ - ٣ شيعه و اهل سنت، مشتركات و اختلافات

چهار: بر نگاهى ديگر به موارد نه‌گانه مورد اختلاف‌

١. مورد اول چندان مهم نيست. اصل صفت تكلم براى خداوند مسلّم است و تفسير معناى آن مسأله‌اى بسيار جزئى و علمى است كه قابل توجه و اعتنا نيست؛

٢. مورد دوم را براى قيامت مى‌گذاريم. همه قبول دارند كه در دنيا خداوند ديدنى نيست؛

٣. مسأله عينيت صفات ذاتى يا زايد بودن آنها بر ذات، با آن همه اهميتى كه دارد، چون يك مسأله كاملا علمى است، كه فكر عوام به آن نمى‌رسد و منشأ تعصبات و نزاع مردمى مى‌شود، پس آن را در همان لابه‌لاى كتاب‌هاى علم كلام باقى مى‌گذاريم؛

٤. در مورد چهارم تعجب مى‌كنيم؛ زيرا كه مشهور دانشمندان طرفين به صيانت و عدم تحريف قرآن مجيد قائل‌اند و روايات درباره تحريف را قبول ندارند و اهل سنت روايات درباره تحريف را حمل بر نسخ در تلاوت مى‌كنند و علماى شيعه روايات تحريف را توجيه مى‌كنند و همه اصرار دارند كه قرآن نازل‌شده بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله همين قرآن امروزى است و به آن افتخار مى‌كنند؛ ولى عده‌اى از كم‌سوادان و مغرضان اصرار دارند كه پيروان مذهب ديگر را به اعتقاد به تحريف متهم كنند. نقش جمعى از افراطيان در يك كشور عربى در اين مورد بسيار مخرب است، حتى بعضى‌ها ادعا دارند كه قرآن شيعه، سى‌پاره [جزء] نيست؛ بلكه چهل‌پاره است!!!

واقعا كه تعجب‌آور است؛ قرآن مجيد در اكثر خانه‌هاى مسلمانان شيعه و سنّى وجود دارد و ميليون‌ها نسخه از آن در همه كشورهاى اسلامى مانند ايران و عراق و لبنان به چاپ رسيده و من قسم مى‌خورم كه هيچ فرد شيعه تا