اين فتواى تاريخى كه كمر دشمنان اسلام را شكسته و دهن متعصبان لجوج را بسته و مى‌بندد، به تاريخ هفده ربيع الاول ١٣٧٨ هجرى در شهر قاهره صادر شد و از طرف جامع الازهر به سردبير دار التقريب بين المذاهب الاسلاميّه، دانشمند متفكر سيد محمد تقى قمى، رسما ابلاغ شد كه اين حكم را در اسناد رسمى دار التقريب نگهدارى مى‌نمايند.

ما به روح بزرگ چنين دانشمندانى درود مى‌فرستيم.[١]

پنج: اختلاف در فروعات فقهى‌

در تمام علوم انسانى، اختلاف نظر ميان دانشمندان وجود دارد. افكار علما مانند صورت‌هايشان متفاوت است. و همين تفاوت فكرى اختلافات علمى را به دنبال مى‌آورد و هيچ‌گاه از زندگانى بشر جدا نخواهد شد.

اختلاف نظر در مسايل فقهى، نه تنها در ميان شيعه و سنّى وجود دارد، كه بين خود دانشمندان سنّى و مذاهب مختلف آن به شدت وجود دارد.

فقهاى شيعه نيز در همه مسائل، داراى يك نظر نيستند و اختلافات نظرى دارند. بدون اين‌كه اين اختلافات از احترام متقابل آنها بكاهد. پس چرا اختلافات بين شيعه و سنّى موجب دشمنى و دورى گردد؟ آيا اين از وسوسه‌هاى دشمنان اسلام و احمقانه نيست؟!

هر مسلمان بايد در عقايد و اعمال و سلوك خود حجت شرعى و مبرء

[١] . شبيه همين فتوا را جمعى ديگر از دانشمندان معظم اهل سنت داده‌اند، مانند علامه بزرگوار مفتى سابق مصر، در جواب نامه دانشمند متواضع آقاى خسروشاهى كه خداوند هردوى آنان را براى خدمت به اسلام و مسلمين مزيد توفيق عنايت فرمايد.