رفته‌اند، شما مخالف حقيقت نشويد و اگر به راه خطا رفته‌اند، شما آنان را مستحق هجران و دشمنى ندانيد. مجتهد گاهى مصيب است كه دو اجر دارد و گاهى مخطئ، كه يك اجر دارد. بالأخره هدف طرفين پيروى از صاحب رسالت ختمى‌مرتبت صلّى اللّه عليه و اله است كه اهل سنت از راه صحابه، و شيعيان از طريق اهل بيت، در تعقيب آن هستند.

فكر مى‌كنم اگر به منطق و انصاف مراجعه كنيم، و اگر خداوند مسلمانان را از شرّ ملّانماهاى بى‌سواد و بدتر از نادان، و از شرّ مزدوران بيگانه نجات دهد، مطالب بالا تا حدود زيادى گرد و غبار تعصب و نزاع را فرومى‌نشاند و فاصله طرفين را كم مى‌كند و زمينه را براى وحدت و برادرى اسلامى فراهم مى‌سازد.

٨. در مورد هشتم به كتاب توحيد اسلامى و نظرى بر وهابيت مراجعه شود، كه موضوع به طور مفصل صحبت شده و در آن كتاب آمده است كه اگر در تفسير كسب كه اشاعره به آن معتقدند، خوش‌ذوقى به خرج داده شود، با اختيارى كه اماميه به آن معتقد است، قابل انطباق مى‌شود؛

٩. در مورد نهم به نكات زير توجه كنيد:

اولا، دليل معتبرى بر انحصار مذاهب فقهى معروف وجود ندارد؛

ثانيا، جمعى از دانشمندان اهل سنت نيز به صحت اجتهاد خارج از مذاهب چهارگانه مذكور صريحا فتوا داده‌اند؛

ثالثا، امام جعفر صادق عليه السّلام استاد ابو حنيفه رحمه اللّه بوده و مقام علمى و معنوى ايشان بسيار عالى بوده است و حداقل از مقام علمى رهبران مذاهب اربعه كمتر نبوده است، پس نبايد پيروى از ايشان در نظر اهل سنت سبب اشكال و ايرادى گردد.

شيعيان بايد به فقه حنفى احترام بگذارند و سنيان نيز به فقه جعفرى اعتراف كنند. انكار حجيت فقه جعفرى و يا انكار پيروى شيعه از فقه‌