اكثر اين موانع ازبين‌رفتنى نيستند، و اصحاب تقريب بايد به فكر اكثريت عوام مسلمان باشند و آنها را به سوى تقريب، جهت‌دهى نمايند و وقت خود را نبايد براى تقريب عمومى و يا از بين بردن اين موانع، بيهوده ضايع كنند.

عوامل تقريب‌

١. تشكيل مدارس دينى مختلط از پيروان مذاهب متعدد؛ مانند مذاهب اربعه و غير آنها و مذاهب شيعه (اماميه و زيديه) و مذهب اباضيه و مذاهب كلامى شيعه و اشعرى و معتزلى و ماتريدى و غير آنها. در هر شهرى كه مثلا، پيروان دو سه مذهب وجود داشته باشند.

اين كار در تهران، هم‌اكنون از چند سال قبل عملى شده و دانشگاهى به اين منظور تأسيس گرديده است و اميد مى‌رود كه توسعه پيدا كند. در افغانستان نيز پس از تكميل ساختمان حوزه علميه خاتم النبيين در كابل، بر اساس وعده‌هاى مكرر اين‌جانب در سخنرانى‌ها در تلويزيون و كنفرانس‌ها، به كمك خداوند عملى خواهد شد.

اميد است در هرجايى كه پيروان دو مذهب يا بيشتر وجود داشته باشد، اين كار عملى شود كه اساسى‌ترين عامل تقريب است؛ زيرا اولا، شاگردان بين خود انس پيدا مى‌كنند. ثانيا، قلبا قانع مى‌شوند، زيرا اختلافات مذهبى در جنب مشتركات دينى ناچيز است. ثالثا، پس از چند سال در موقعى كه مشغول ارشاد جامعه هستند، مى‌توانند، پيروان خود را به تقريب سوق دهند.

٢. انتشار نشريه مشترك ماهانه از سوى دانشمندان مذاهب، در هر شهرى كه پيروان دو مذهب يا بيشتر از مذاهب اسلامى وجود دارند. اين نشريه در آثار مفيد خود را حتما به جا مى‌گذارد.

٣. تدوين، طبع و نشر احاديث مشترك نبوى كه از طريق اهل بيت و از