* چون قرآن كتاب ساكتى نيست و شمشير برانى هم دارد از آن مى‌ترسند و چون آن را تخريب مى‌كنند. كمونيست‌ها آمدند در افغانستان، قرآن‌ها را به كوره‌هاى آجرپزى انداختند. در اوگاندا، گوشت خوك را بين ورق‌هاى قرآن مى‌گذاشتند و مى‌فروختند، چون قرآن گوشت خوك را حرام اعلام كرده است. در گوانتانامو به قرآن بى‌احترامى مى‌كنند. دشمن از قرآن مى‌ترسد و آن را مخالف منافع مادى‌اش مى‌بيند. درست است كه پيروان مسيح بيش‌تر از مسلمانان هستند، ولى تأثير مسيحيت در نفس مردم شايد پنج درصد باشد. اما در اسلام، دين هشتاد تا نود درصد در قلب‌هاى مردم ريشه كرده است. اين مشكلى را براى غرب ايجاد كرده است. كمونيست به اروپاى شرقى رفت و كل آن‌جا را تسخير كرد. اما در سرزمين اسلام نتوانست جايى را بگيرد.

اسلام شكست نخورده است. آنها خيلى زياد به اسلام حساس‌اند. آنها مى‌خواهند اين را از جلوى پاى خود بردارند. در اين راه سياستمداران به خاطر دنياى خود، و برخى مقامات و كليساهاى مسيحيت هم با كليساها و سرمايه‌هاى هنگفتى كه دارند، به خاطر تعصب مذهبى خود مى‌خواهند كه اسلام را از ميان بردارند. اين چيز واضح و روشنى است. با اين خطراتى كه جهان اسلام را به شكل محسوس دربرگرفته است، شيعه نمى‌تواند به تنهايى از اسلام دفاع كند. اين امر بر ما واجب است، ولى بدون همكارى سنّى‌ها نمى‌شود. مقدمه واجب هم واجب است؛ پس همكارى با سنّى‌ها واجب است.