بزبانهاى خود به اين وجه كه آن را صرف مينمودند بآنچه مشابه سبب است چه وضع ميكردند غير مسمع را كه ذو وجهين است در موضع لا اسمعت مكروها و راعنا كه مشابه آن چيزيست كه بآن دشنام يكديگر ميدادند در موضع انظرنا و يا ظاهرا غير مسمع و راعنا ميگفتند بقصد تعظيم و در خفيه رد آن ميكردند بدعا عليه و ميگفتند كه غرض ما از اين كلام سب و نفرين و دشنام بود و يا مى‌پيچيدند بالسنه خود آن چيزى را كه اضمار آن ميكردند بدعا عليه و مى‌گفتند كه غرض ما از اين كلام سب و نفرين و دشنام و تحقير است نه آن چيزى كه اظهار آن ميكردند از دعا و توقير وَ طَعْناً فِي الدِّينِ‌ و طعن و قدح ميكردند در دين اسلام طعن كردنى از روى استهزاء و سخريه و ميگفتند كه دينى كه پيغمبر آن بشبانى منسوبست معلوم است كه چه دينى خواهد بود و حال آنكه بر شبانى موسى معترف بودند و اتيان بقول متحمل بعد از تصريح بقولهم سمعنا و عصينا بجهت آنست كه جميع كفره بكفر و عصيان با پيغمبر (ص) مواجهه مينمودند اما بسب و دعا عليه مواجهه نميكردند و احتمال دارد ذكر عصينا در ميان يكديگر كرده باشند ذكر و اسمع غير مسمع و راعنا در علاينه و يا اينكه بعصينا ناطق نشده باشند ليكن چون كه ايمان نداشتند به پيغمبر پس گويا قائلند بكلمه و عصينا وَ لَوْ أَنَّهُمْ‌ و اگر ايشان بجاى اسمع غير مسمع و راعنا اين قول گفتندى كه‌ سَمِعْنا شنيديم سخن ترا وَ أَطَعْنا و فرمان برديم امر ترا وَ اسْمَعْ‌ و بشنو سخن ما را وَ انْظُرْنا و نگاه كن در ما يعنى ملاحظه كن و توقف فرما تا كلام ترا نيك بشنويم و بدانيم و بفهميم‌ لَكانَ‌ هر آينه بودى اين گفتار خَيْراً لَهُمْ‌ بهتر مر ايشان را از استهزاء سيد انام (ص) و طعن در دين اسلام‌ وَ أَقْوَمَ‌ و راست‌تر و صوابتر لو انهم قالوا در تقدير لو ثبت قولهم است و وجوب حذف فعل بعد از لو در مثل اين تركيب بجهت دلالت آن است بر آن و وقوع آن در موقع آن‌ وَ لكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ‌ و لكن رانده است حقتعالى ايشان را و از رحمت خود دور كرده‌ بِكُفْرِهِمْ‌ بجهت كفر و فرط عناد و جحود و استكبار ايشان و مجازات ايشان بر آن‌ فَلا يُؤْمِنُونَ‌ پس نمى‌گروند ايشان‌ إِلَّا قَلِيلًا مكر گرويدنى اندك يعنى ضعيف كه معتد به و معتبر نباشد و آن ايمانست ببعضى كتب و رسل دون بعضى و يا ايمان بمخلوقات اللَّه نه بكتب و رسل او و مى‌تواند بود كه مراد بقليل عدم باشد كقوله (قليل التشكى للمهم يصيبه) اى عدم التشكى و بر هر تقدير قليلا صفت مفعول مطابق محذوفست اى ايمانا قليلا و مى‌تواند بود كه منصوب بر حاليت باشد از ضمير يؤمنون اى يؤمنون قلائل‌