عيسى است ان محتمل است كه مصدريه باشد يا مفسره‌ قالُوا آمَنَّا گفتند ايمان آورديم‌ وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ‌ و گواه باش بآنكه ما گردن نهاده‌گانيم فرمان ترا باخلاص و حواريان خواص عيسى بودند و نصارى و وجه تسميه آن در ما تقدم سمت ذكر يافته و قتاده گفته كه ايشان وزراى او بودند از عكرمه نقل است كه ايشان دوازده كس بودند فطرس- يعقويش- بحنس- اندرابيس- قيلس- قلماصيتا- توماس- يعقرين حلقانا- فداوس- قتانا- تودس بعد از آن خبر ميدهد از احوال ايشان بقوله‌ إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ‌ عامل آن اوحيت است و يا منصوبست به اذكر مقدر يعنى ياد كن وقتى كه گفتند حواريان‌ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ‌ اى عيسى بن مريم هيچ ميتواند بود پروردگار تو أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا آنكه فرو فرستد بر ما مائِدَةً مِنَ السَّماءِ خوانى از آسمان اين كلام را قبل از تحقيق و استحكام معرفت گفتند و لهذا عيسى در جواب ايشان گفت‌ اتَّقُوا اللَّهَ‌ و نزد بعضى سؤال را بر زبان بنى اسرائيل كردند چنان كه قوم موسى از موسى سؤال رؤيت كردند و گويند مراد ايشان باستطاعت بر وجهى بود كه حكمت و اراده الهى مقتضى آن باشد بر طريقى كه قدرت تقاضاى آن كند پس صدور اين كلام از ايشان بر وجه استحكام معرفت بوده باشد يعنى آيا اراده و حكمت پروردگار تو تقاضاى آن ميكند كه مائده از آسمان انزال فرمايد بر ما و نزد بعضى ديگر يستطيع بمعنى تجيبك است و استطاع بمعنى اطلاع آمده است چون استجاب بمعنى اجاب يعنى آيا اطاعت تو ميكند و اجابت دعاى تو مينمايد خداى تو كه مائده بما فرستد و در مجمع آورده كه زجاج گفته كه احتمال دارد كه مسائله حواريان يكى از دو وجه بوده باشد اول آن كه مراد ايشان بآن زيادتى تثبيت و توطين نفس باشد بر ايمان كما قال ابراهيم‌ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى‌ دويم آنكه اين مسائله قبل از علم ايشان بوده باشد بابراء اكمه و ابرص و احياء موتى و مائده بمعنى خوان است كه بر آن طعام باشد و بدون طعام او را مائده نميگويند و آن مشتق است از (ماد الماء يميد اذا تحرك) يا از ماده اذا اعطاه كأن آن اعطاى طعام ميكند بهر كه روى بآن آرد و نظير اين است شجرة مطعمة القصه چون حواريان اين سؤال كردند قالَ‌ گفت عيسى در جواب ايشان كه‌ اتَّقُوا اللَّهَ‌ بترسيد از خداى و مثل اين سؤال‌ها مكنيد إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌ اگر هستيد شما باور دارندگان مر كمال قدرت او را و صحت نبوت مرا و يا اگر صادقيد در ادعاء ايمان پس اين نوع سؤالها مكنيد قالُوا گفتند از روى معذرت و تمهيد و بيان آنچه داعى‌