قوله‌ لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ‌ مرويست كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله كعب ابن اشرف و كعب بن اسيد و غير ايشان را از عقاب بترسانيد گفتند كه ما را چه مى‌ترسانى هر چند ما گناه كنيم خدا ما را عفو كند زيرا كه ما پسران اوئيم‌ وَ أَحِبَّاؤُهُ‌ و دوستان او و خداى هرگز پسر و دوست خود را عذاب نكند بلكه غضب او مانند غضب پدر باشد بر ولد حقتعالى فرمود كه اى محمد (ص) قُلْ‌ بگو در جواب ايشان كه قايل اين قولند كه اگر سخن شما بحسب فرض راستست‌ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ‌ پس چگونه عذاب ميكند خداى شما را بِذُنُوبِكُمْ‌ بگناهان شما و آن عذاب شما بقتل است در دنيا و اسر و مسخ و در آخرت باعتراف شما كه اياما معدودات خواهد بود پس اگر پسر او ميبوديد شما را عذاب نمى‌كرد زيرا كه پدر پسر را بقتل و اسر و مسخ و آتش عذاب نكند و دوست نيز عقوبت و عذاب دوست را روا ندارد و چون شما معترفيد بعذاب و عقوبت دنيا و آخرت نسبت بشما پس نه پسر اوييد و نه دوست او بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ بلكه شما آفريدگان اوييد مِمَّنْ خَلَقَ‌ از آنهايى كه خدا آفريده است يعنى مانند ساير بنى آدم كه بر بدى و نيكى پاداش خواهند يافت‌ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ ميآمرزد خداى هر كه را مى خواهد و آنها اهل ايمانند كه بوحدانيت الهى و نوبت جميع پيغمبران او گرويده‌اند وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ و عذاب ميكند و هر كه را ميخواهد و آنها مشركانند مراد آنست كه حق تعالى با شما معامله ساير مردمان ميكند بدون مزيتى كه شما را بر ايشان باشد وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ و مر خداى راست پادشاهى آسمان و زمين و حكم فرمودن در آن و در اين‌ وَ ما بَيْنَهُما و پادشاهى آنچه در ميان آسمان و زمين است‌ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ و بسوى او است بازگشت همه يعنى ما سوى نزد او مساويند در آنكه خلق و ملك اويند پس محسن را باحسان و مسي‌ء را باسائة پاداش خواهد داد بدون رجحان بعضى بر بعضى و بعد از آن خطاب باهل كتاب ميكند بر سبيل التفات بقوله‌ يا أَهْلَ الْكِتابِ‌ اى يهود و نصارى‌ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا بدرستى كه آمد بسوى شما فرستاده ما يعنى محمد صلّى اللَّه عليه و آله‌ يُبَيِّنُ لَكُمْ‌ در حالتى كه روشن ميگرداند براى شما را حق را كه دين اسلام است حذف مفعول بجهة ظهور آن است و يا آنكه مفعول آن ما كنتم تخفون من الكتاب و حذف آن بجهت تقدم ذكر آن و ميتواند