از دايره اسلام زيرا كه آن دخول است در علم غيب و ضلال باعتقاد آنكه طريق موصل است باو سبحانه و ارتكاب افتراست بر او اگر مراد بربى در امرنى ربى او سبحانه باشد و شركست اگر مراد بآن صنم باشد و اگر مراد بآن قمار باشد و متناول آنچه محرمست پس آن خروج است از امر حقتعالى و دخول در نهى او و ميتواند بود كه مشار اليه ذلكم جميع محرمات مذكوره باشد يعنى ارتكاب همه آنچه مذكور شد از امور محرمه بيرون رفتن است از امر الهى و در كنز آورده كه در اينمقام چند فايده است يكى آنكه اگر سؤال كنند كه امور مذكوره از منخنقة و موقوذه تا آخر يا آنست كه ميته است يا اگر اول است پس ذكر ميت مغنى خواهد بود از اينها و اگر ثانى است لازم ميآيد وجود واسطه ميان حى و ميت و اين باطل است جواب گوئيم ذكر اينها بجهت آنست كه عرب آن را از ميته نميدانستند بلكه از قسم مذبوحات ميشمردند و ميته را مخصوص ميساختند بحيوانى كه بحتف انف خود بميرد پس بذكر اين بيان فرمود كه حكم جميع واحد است دويم نظير اينست قوله فى البقره‌ إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ‌ و در اينجا و در انعام و در نحل فرموده كه‌ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ‌ بتأخير به آيا بينهما فرقى هست يا نه نزد بعضى آنست كه اصل اولست زيرا كه ما معد به فعل بمنزله جزئى است از او پس احق باشد بتقديم بخلاف آنچه معدى بلام است چه آن بمنزله جزء فعل نيست پس بجهت اهتمام ببيان استنكار آن تقديم لغير اللَّه كرده است در اين دو موضع خلاصه سخن آنست كه تقديم يا در سورة البقرة بجهت آنست كه اصل است و بمنزله جزء فعل و تقديم لام در اين دو موضع جهة شدت اهتمام هم چنان كه بعضى مفعولات بر فاعل واقع ميشود بجهت اهتمام بآن سيم چون حكم لاحق بجمله بجهت معنى است كه يافت ميشود در شي‌ء از اجزاء جمله پس ملحق بميته باشد جزء ميان از حى بجهت وجود معنى تحريم در آنكه موتست و فقد حياة الْيَوْمَ‌ مراد روز معين نيست بلكه روز حاضر است و آنچه متصل بآنست از ازمنه آتيه و گويند مراد روز نزول آيه است چه در روايت آمده كه نزول اين آيه بعد از عصر روز جمعه در عرفات در حجة الوداع بود يعنى امروز يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا نااميد شدند كافران‌ مِنْ دِينِكُمْ‌ از ابطال دين شما و رجوع شما بدين ايشان بتحليل اين جنايت و غير آن و يا از آنكه غالب گردانند شما را بر آن تحليل‌ فَلا تَخْشَوْهُمْ‌ پس مترسيد از فتنه ايشان و از غلبه ايشان بر شما وَ اخْشَوْنِ‌ و بترسيد از من و خالص گردانيد خشيت را براى من در ارتكاب امور و اجتناب از منهيات مرويست كه حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله در روز جمعه خطبه خواند و در آن‌