تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٥٥ - سوره النساء(٤) آيات ١٦٠ تا ١٦٩
الَّذِينَ هادُوا عطفست بر قوله فبما نقضهم و يا بدل آنست يعنى پس بسبب ستمى كه واقع شد از آنان كه متدينند بدين يهوديه حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ حرام گردانيديم بر ايشان طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ طعامهاى پاكيزه كه حلال كرده شده بود براى ايشان از طيور و ساير حيوانات و تفصيل اين در سوره انعام بيايد و هو قوله وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا الى آخره وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ و ديگر بسبب منع كردن و باز داشتن ايشان از راه خدا كَثِيراً مردمان بسيار را يا باز داشتن بسيار و آن تحريف ايشانست احكام تورية و نعت پيغمبر را و گفتن ايشان بمردمان كه بدو ايمان مياريد كه او پيغمبر موعود نيست وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا و ديگر بسبب گرفتن ايشان ربا را وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ و حال آنكه نهى كرده شده بودند از اخذ ربا در تورية در اين دلالت است بر آنكه نهى از ربا مخصوص باين امت نبوده وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ و ديگر بسبب خوردن ايشان مالهاى مردمان را بِالْباطِلِ بامرى باطل چون رشوه و غصب و ساير وجوه محرمه وَ أَعْتَدْنا و آماده كردهايم لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ براى ناگرويدان از بنى اسرائيل عَذاباً أَلِيماً عذابى مشتمل بر الم بسيار مگر كسانى كه ايمان آورده باشند بدانكه نزد بعضى از مفسران بر آنند كه تحريم طيبات بجهت عقوبت ايشان بود بر ارتكاب معاصى و هر گاه كه تحريم ابتدا جايز باشد بر وجه مصلحت پس نزد ارتكاب معصيت نيز جايز خواهد بود بر وجه عقوبت و ابو على جبائى گفته كه تحريم آن عقوبت است نسبت بكسانى كه بظلم اقدام نمودهاند و مصلحت نيست نسبت بغير ايشان و ارابى هاشم نقلكردهاند كه تحريم نميباشد مگر بجهة مصلحة و چون تحريم مصلحت بود نزد اقدام ايشان بر آن ظلم پس جايز است كه گويند حرم عليهم بظلمهم چه تحريم تكليفست كه مكلف بآن مستحق ثواب مىشود و بر او واجب است صبر بر اداى آن پس آن معدود باشد در نعم بخلاف عقوبات و بعد از ذكر كفار اهل كتاب بيان حال مؤمنان ايشان ميكند بقوله لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ ليكن راسخان در علم يعنى آنهايى كه تورية آموختهاند و مبالغه كرده اند در دانستن و باخلاص و اعتقاد تمام بعمل آورده اخفا و تحريف آن نكردهاند مِنْهُمْ از بنى اسرائيل چون عبد اللَّه بن سلام و اصحاب او وَ الْمُؤْمِنُونَ و همه گروندگان از ايشان يا از مهاجر و انصار كه يُؤْمِنُونَ ايمان مىآرند بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ بآنچه فرو فرستاده شده است بتو يعنى