تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٠٥ - سوره النساء(٤) آيات ١٠٠ تا ١٠٩
بينداخت و شمشير از دست او جدا شد حضرت تيغ او را برداشته بر او حمله كرد فرمود
الان من يمنعك منى
حويرث گفت لا احد يمنعك منى هيچ كس نيست كه ترا از من منع كند گفت گواهى ده كه خدا يكيست و محمد صلّى اللَّه عليه و آله رسول او است تا تيغ بتو نرسانم گفت هرگز گواهى ندهم ليكن اگر مرا بگذارى عقد بكنم تا با تو و قوم تو هرگز كارزار نكنم و كسى را بر حرب تو اعانت ننمايم و تحريص نكنم حضرت تيغ بوى داد وى تيغ بستد و گفت (و اللَّه لانت خير منى) رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمود
انا احق بذلك منك
حويرث نزديك اصحاب خود رفت وى را گفتند ويحك چرا شمشير باو نزدى و جهان را از فتنه او باز نداشتى و چگونه بىسببى بيفتادى حويرث گفت شخصى بىآنكه او را بينم دست بر من زد و بيفتادم و تيغ از دست من بيفتاد و محمد صلّى اللَّه عليه و آله آن را برداشت و اگر خواستى مرا هلاك كردى بخدا كه او از من بهمه حال جوان مردتر است مرا گفت ايمان آور قبول نكردم اما عهد كردهام با او كه من تيغ بر او و اتباع او نكشم چون باران و سيل باز ايستاد رسول صلّى اللَّه عليه و آله بلشگرگاه آمد و حكايت باصحاب تقرير كرد آيه مذكوره بر او نازل شد و اين روايت را ابو حمزه ثمالى نيز در تفسير خود آورده و در كنز العرفان بعد از بيان تركيب و حل لغت بر طريقى كه مذكور شد فرموده كه در اين مقام ايراد كيفيت صلاة خوف مى كنيم بر قول فقها و بعد از آن بيان فوائد آيه مينمائيم اما اول بدانكه خوف اگر منتهى بحالتى كه با آن استقرار و ايقاع افعال ممكن نباشد بلكه منجر بمسايفه و معانقه شود بايد كه مردمان نماز را فرادى گذارند بحسب امكان بر طريقى كه در آيه سابقه گذشت و اگر منتهى باين نشود هيئت صلاة آن بر سه نوع خواهد بود اول صلاة بطان النحل و آن اين است كه عدو در جهت قبله باشد پس امام تفريق اصحاب خود كند بدو فرقه با يك فرقه دو ركعت نماز بگذارد و با ايشان سلام دهد و فرقه ثانيه حراست ايشان كنند و بعد از آن با فرقه ثانيه دو ركعت نماز بگذارد و اين او را نافله خواهد بود و فرقه ثانيه را فريضه و اين در حالت امن نيز صحيح است دويم صلاة عسفان و آن اين است كه عدو در جهت قبله باشد پس امام ترتيب اصحاب خود نمايد بدو صف و با همه تكبير احرام بگويد و با صف اول ركوع و سجود كند و طايفه ثانيه آن چنان ايستاده حراست كنند چون امام با صف اول برخيزد صف ثانى سجده كنند و بعد از آن منتقل شوند هر يك از صفين بمكان صف ديگرى پس امام با آنها كه در يلى اويند ركوع و سجود كند و صف اول برخواسته بحراسة مشغول شوند و بعد از آن همه بنشينند و سجده كنند و سلام بگويد با جميع ايشان سيم صلاة ذات الرقاع و شروط آن آن است كه عدو در خلاف جهت قبله باشد يا در جهت قبله و ليكن ميان او و مسلمانان حايلى باشد كه مانع باشد از رؤيت ايشان در حين هجوم و عدو بر وجهى قوة داشته باشد كه خوف هجوم ايشان باشد و مسلمانان