ايشان شده باين سؤال‌ها كه ما در قدرت كامله او شك نداريم و ليكن‌ نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ‌ مى‌خواهيم بخوريم طعامى را مِنْها از آن مايده و باكل بعضى از آن متمتع شويم‌ وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا و آرام گيرد دلهاى ما و يقين بر يقين بيفزايد بانضمام علم عيانى با دانش و استدلال بر كمال قدرت او يعنى مشاهده ما باستدلال جمع شود وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا و بدانيم كه تو راست گفتى با ما در آن كه هر چه از خدا درخواهيد بشما ارزانى دارد و يا آنكه در دعوت نبوت صادقى‌ وَ نَكُونَ عَلَيْها و باشيم بر آن‌ مِنَ الشَّاهِدِينَ‌ از گواهان يعنى وقتى كه از ما گواهى طلبند ما گواهى دهيم بر آن باين وجه كه از شاهدان عين باشيم نه از سامعان خبر از ابن عباس مرويست كه چون حواريان طلب مائده كردند عيسى (ع) فرمود كه سى روز روزه داريد و بعد از آن از خدا بطلبيد آنچه ميخواهيد پس حواريان سى روز روزه بداشتند پس گفتند يا عيسى ما براى هر كه اين كار ميكرديم ما را طعام ميداد پس از خداى تعالى در خواه كه ما را طعام دهد سلمان نقل ميكند كه عيسى (ع) هرگز هيچ مساوى را متابعت نكرد و يتيم را باز نزد و بقهقهه نخنديد و كس را از خوان نراند و از بويهاى كريهه بينى نگرفت و هرگز بازى نكرد و چون حواريان سؤال مايده كردند پشمينه در پوشيده و روى توجه بقبله دعا كرد كما قال جل ذكره‌ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ‌ گفت عيسى بن مريم بعد از اذن حق تعالى‌ اللَّهُمَ‌ اى خداوند ما اين كلمه بس بزرگوار است ابو رجاى عطاردى گفته كه هفتاد نام از نامهاى الهى در لام اللهم تعبيه است و از نضر بن شميل نقل است كه هر كه گويد اللهم خداى را بهمه نامها خوانده باشد و عيسى در وقتى كه طلب مايده كرد حق سبحانه را بدين كلمه خواند و بعد از آن گفت‌ رَبَّنا اى پروردگار ما أَنْزِلْ عَلَيْنا فرو فرست بر ما مائِدَةً مِنَ السَّماءِ خوانى از آسمان‌ تَكُونُ لَنا عِيداً كه باشد آن خوان ما را عيدى يعنى در نزول آن عيدى باشد كه تعظيم آن كنيم و گويند عيد بمعنى سرورى است كه عايد شود بمردمان و لهذا روز عيد را عيد ميگويند چه مردمان در اين روز عود ميكنند از ترح بفرح و از اينجا است كه در اين روز زندانيان را از زندان بيرون كنند و كودكان را از مكتب خلاص كنند و اهل حرف دست از حرفه خود بكشند و هر يك از درويش و توانگر در اين روز بمرتبه خود عود كنند در مآكل و ملابس و افعال و اقوال خود و يا آنكه چون هر سال عود ميكند آن را عيد ميگفتند و گويند مراد از آن عايده است كه بمعنى فضل است و نعمت و اول اوجه است لقوله‌ لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا اين‌