تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢١٩ - سوره المائدة(٥) آيات ٢٠ تا ٢٩

رسول اللَّه حقا بعد از آن فرمود كه اينجا ناوسى است از نواويس گبران كه رؤس ايشان را از زمين برهوت به اينجا نقل كرده‌اند و ازين جماعتند كه حقتعالى فرموده كه‌ وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ الايه و در پيش حفره است از حفرهاى دوزخ كه در آنجا كفارند و از جمله ايشان پنج زنند از زنان پيغمبران زن لوط و زن نوح و زن موسى كه بر وصى او يوشع خروج كرد و زن ايوب كه قوم خود را حمل كرد بر ضره خود يعنى زنى ديگر از ايوب تا او را بناحق رجم كردند و در اين معنى كه در شمس شده از براى امير المؤمنين عليه السّلام شعرا را در زمان حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله اشعار بسيار است و بعد از آن نيز در اينمعنى اشعار بسيار گفته‌اند و از جابر انصارى روايتست كه روزى رسول (ص) با جمعى از اصحاب ايستاده بود و امير المؤمنين نيز ايستاده بود روى مبارك باصحاب كرد و فرمود

معاشر الناس هذا على بن ابى طالب سيد العرب و الوصى الاكبر و الأبلج الازهر قاتل المارقين و هو منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى يحب اللَّه و رسوله و يحبه اللَّه و رسوله لا يقبل اللَّه التوبة من تايب الا بحب على بن ابى طالب‌

بعد از آن بحسان امر كرد كه برخيز و در اين معنى سخنگوى حسان برخواست و گفت شعر