آن شده‌ايد از كباير مذكوره در آن و لهذا قال ابن مسعود (كلما نهى اللَّه عنه من اول السوره الى راس الثلاثين فهو كبيره) و مويد اينست قوله‌ قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ‌ و قوله‌ وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ‌ و ببايد دانست كه مذهب حق آنست كه هر كه از كباير پرهيز كند صغاير او مغفور شود نه بر سبيل وجوب بلكه بر طريق تفضل كه مستلزم جواز است زيرا كه وجوب مغفرت صغاير خداى تعالى از تايب كباير موجب اغراى مكلف است در كسب صغاير و اين قبيح است و بر خداى تعالى روا نيست در اسباب نزول و غيره مذكور است كه ام سلمه بعرض حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلم رسانيد كه مردان شرف جهاد دارند و زنان از آن مثوبت محرومند و رجال با وجود اجر از غنايم و قوت تحصيل مكاسب مال ميراث را دو برابر نساء ميبرند و زنان با ضعف حال و كثرت احتياج نصف نصيب رجال ميگيرند و راه حسرت ميسپرند كاشكى ما را در دايره رجوليت دخلى بودى تا از ثواب جهاد و نصيب ميراث بهره‌مند مى‌شديم آيه آمد وَ لا تَتَمَنَّوْا و آرزو مبريد ما فَضَّلَ اللَّهُ‌ آن چيزى را كه خداى تعالى افزونى داده‌ بِهِ‌ بدان چيز از امور مالى و جاهى‌ بَعْضَكُمْ‌ برخى از شما كه مردانند عَلى‌ بَعْضٍ‌ بر برخى ديگر كه زنانند چه شايد كه خير شما در عدم آن باشد و مقتضى منع آن اينست كه تمنى مذكور ذريعه است بتحاسد و مشعر بر عدم رضا بقسمت حقتعالى و معارض حكمت و مصلحت او پس بجهة تسليه ذكور و اناث بيان ثواب هر يك ميفرمايد كه‌ لِلرِّجالِ نَصِيبٌ‌ مردان را بهره‌ايست مقرر مِمَّا اكْتَسَبُوا از ثواب آنچه كسب كرده‌اند چون جهاد و ساير اعمال خير و يا از ربح معاملات دنيويه و مكاسب آن و يا از نصيب ميراث‌ وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ‌ و مر زنان را نصيبى مقدر مِمَّا اكْتَسَبْنَ‌ از ثواب آنچه كسب كرده‌اند چون عفت و طاعت ازواج يا از ربح مكاسب دنيويه و يا از بهره ارث پس طلب فضل كنيد به عمل نه بحسد و تمنى و چون هر يك نصيبى مفروض و سهمى معلوم داريد آرزوى بهره ديگرى مبريد و در بعض روايات آمده كه چون آيه‌ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ‌ نازل شد زنان گفتند ميترسيم كه هم چنان كه نصيب ما در دنيا نصف نصيب مردانست ثواب اعمال ما در آخرة نيز چنين باشد حق تعالى فرمود لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ‌ وَ سْئَلُوا اللَّهَ‌ و بخواهيد از خدا و طلب كنيد مِنْ فَضْلِهِ‌ از كرم و بخشش او تا مقاصد شما را بحصول پيوندد و از ابى عبد اللَّه عليه السّلام مرويست كه مراد از اين آنست كه تمناى آن چيزى مكنيد