موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢ - اهداى كتاب به حجة الاسلام و المسلمين حاج سيد احمد خمينى

دنيا وارد نبوده‌اند؛ چون اشتغالشان بالحق و للحق بوده؛ در عين حال از رسول ختمى صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده كه فرموده است: «لَيُغَانُ عَلى‌ قَلبي وَإنّي لأَسْتَغفِرُ اللَّهَ في كُلِّ يَومٍ سَبْعينَ مَرَّةً» [١]. شايد رؤيت حق در كثرت را كدورتْ حساب مى‌فرمود.

پسرم! خود را مهيا كن كه پس از من بر تو جفاها رود و نگرانى‌ها كه از من دارند به حساب تو گذارند. اگر حساب خود را با خداى خود صاف كنى و پناه به ذكراللَّه برى، هراسى از خلق به خود راه مده كه حساب خلق زودگذر است و آنچه ازلى است حساب در پيشگاه حق است.

فرزندم! پس از من ممكن است پيشنهاد خدمتى بر تو شود؛ در صورتى كه قصدت خدمت به جمهورى اسلامى و اسلام عزيز است رد مكن؛ و اگر خداى نخواسته براى هواهاى نفسانى و ارضاى شهوات است، از آن اجتناب كن كه مقامات دنيوى ارزش آن ندارد كه خود را در راه آنها تباه كنى.

بارالها! احمد و تبارش و متعلّقانش، كه از بندگان تو و تبار رسول اكرمند، اينان را در دنيا و آخرت سعادتمند فرما و دست شيطان رجيم را از آسيب به آنها كوتاه فرما.

خداوندا! ما ضعيف و ناتوانيم و عقب‌افتاده از قافله سالكان، تو خود از ما دستگيرى فرما. رَبَّنا عامِلْنا بِفَضْلِكَ وَلا تُعامِلْنَا بِعَدْلِك‌ [٢].

والسلام على عباد اللَّه الصالحين‌

٢٣ ربيع الاول ١٤٠٥- ٢٥ آذر ١٣٦٣

روح اللَّه الموسوي الخميني‌

[١] «گاه بر دلم غبارى مى‌نشيند و من هرروز هفتاد بار از خدا آمرزش مى‌خواهم».

(مستدرك الوسائل، ج ٥، ص ٣٢٠، «كتاب الصلاة»، «أبواب الذكر»، باب ٢٢، حديث ٢)

[٢] خداوندا! با ما با فضلت رفتار كن و با عدلت رفتار مكن.