اين باب از فتوحات خود رساله اى بلكه كتابى است كه شيخ در پيرامون هر يك از دو قسم عنوان ياد شده افاضه فرموده است ( ج ٤ ط ١ مصر ص ١٩٦ ٣٢٦ ) . و لكن مطالب عمده باب مذكور و قريب به تمام آن در معرفت اسماى الهى و شرح و تفسير آنها بر مبناى قويم و اصيل عرفان قرآنى است كه ديگران هم كتب و رسائل بسيار در اين قسم نوشته اند , و به اختصار در آخر باب در موضوع قسم دوم كه( ما يجوز ان يطلق منها لفظا و ما لا يجوز) است آن هم به لحاظ ادب مع الله تعالى بحث فرموده است كه در پيش داريم .

در مواقف و مقاصد و شرح هر يك و ديگر كتب كلامى در توقيفيت اسماء الهى بسى از مباحث كلامى دارند كه عدم تعرض بدانها را اولى ديده ايم , و به اتيان آنچه كه در توقيفيت اسماء اهميت بسزا دارند مى پردازيم .