کلمه عليا در توقيفيت اسماء - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٨

وصف كمال نيز به نحو تمام و كمال دارد . برهان هر كجا قدم نهاد قدمش خير مقدم است و حكم او حق است و شرع هم معاضد اوست , و لفظ و عبارت هم خواه به تازى و خواه به جز آن مناسب با ادب مع الله است , و نهى شرعى نيز در اطلاق آن وارد نشده است ديگر چه جاى منع ؟ ! .

و نيز لسان فصيح برهان ناطق است كه خداى سبحان فرد على الاطلاق است , يعنى مجرد از ماهيت است , و عقول و نفوس اگر چه مجرد از ماده اند و لكن مجرد از ماهيت نيستند زيرا كه كل ممكن زوج تركيبى هر ممكن مركب از وجود و ماهيت است و مجرد مطلقا قائم بذاتش است , هر چند كه ما سوى الله واجب بالغيراند , و هر مجرد قائم بذاتش عقل و عاقل و معقول است يعنى علم و عالم و معلوم است , و الفاظ عقل و عاقل و معقول مانند الفاظ علم و عالم و معلوم بسيار زيبا و شيوا و رسالند و تعبير بدانها هم خلاف ادب نيست , و اگر از جهتى برخى از اعتبارات عرفى و لغوى پيش آيد همه اسماء و صفات ملفوظى در آن جهت با آنها شريك اند . حكماى الهى پيشين مبدء عالم را به نام عقل مى خواندند , و حكماى اسلام نيز اطلاق همين اسم را بر وى روا مى دارند مثلا حكيم سبزوارى در غرر فرمايد : فذاته عقل بسيط