کلمه عليا در توقيفيت اسماء - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٥

را نيز در اعتقادات اماميه نوشته است .

شهيد مكى از مشايخ فقهاء صاحب لمعه دمشقيه است كه وى نيز رساله مذكور را در اعتقادات اماميه نوشته است .

شيخ بهائى ابوالفضائل است , و رساله ياد شده را نيز در اعتقادات اماميه نوشته است .

اين بزرگان اگر مسئله توقيفيت اسماء را معتبر مى دانستند , و بدان اهميت عقلى يا نقلى مى دادند , البته متعرض آن مى شدند زيرا كه رسائل ياد شده را در اعتقادات دينى نوشته اند .

فخر رازى محصل را به عنوان محصل افكار المتقدمين و المتاخرين من العلماء و الحكماء و المتكلمين نوشته است , و متعرض به توقيفيت اسماء نشده است . در مفتتح آن گويد( : اما بعد فقد التمس منى جمع من افاضل العلماء و اماثل الحكماء ان اصنف لهم مختصرا فى علم الكلام مشتملا على احكام الاصول و القواعد دون التفاريع و الزوائد) . . . .

آرى جناب خواجه در رساله( فصول نصيريه) متعرض به توقيفيت اسماء شده است كه نقل آن بعد از اين خواهد آمد .

اساطين حكمت چون فارابى و شيخ رئيس و ملا صدرا و اتراب و اتباع آنان , اسماى واجب الوجود , و نور الانوار , و مبدأ المبادى , و حقيقة الحقائق , و علة العلل , و صورة الصور , و مبدء الخير , و خير محض , و بسيطة الحقيقة , و عشق , و عاشق , و معشوق , و فاعل , و لذيذ , ولاذ , و ملتذ , و مانند آنها اسامى بسيارى ديگر را بر بارى تعالى اطلاق كرده اند چنانكه در شرح فص بيست و هشتم و چهل و ششم فصوص فارابى بدان اشارتى كرده ايم . ( نصوص الحكم بر فصوص الحكم ط ١ ص ١٥٤ و ٢٦١ ) . اين بزرگان ادب مع الله داشتند , و مشاهير علم و معارف حكمت و مشاعل هدايت و حاميان دين بودند .

و بدان كه تنها دليلى را كه مشايخ معارف چون شيخ اكبر محيى الدين عربى , و خواجه نصير الدين طوسى و ديگران در توقيفيت اسماء فرموده اند , رعايت ادب مع