سيماي امام مهدي (عج ) - طباطبائی نسب، محمدرضا - الصفحة ٧٧ - مهدى هاى غير واقعى
مهدى هاى غير واقعى
اصل مهدويت ريشه دار مى باشد و در صدر اسلام امر مسلمى بوده است امّا موضوع ديگرى كه فرع اين بحث مى باشد، داستان مهدى هاى غير واقعى است كه در گذشته پيدا شده و اسامى آنان در تاريخ ثبت گرديده است. حال در اينجا به ذكر برخى از اسامى آنها مى پردازيم:
١ ـ گروهى از مسلمين محمد بن حنيفه را امام و مهدى پنداشته و مى گويند ; او نمرده است و در كوه ـ رضوى ـ غايب مى باشد، بعد از اين ظاهر شده و دنيا را پر از عدل و داد مى كند.
٢ ـ گروهى از جاروديه محمد بن عبدالله بن حسن را مهدى غايب مى پندارند و در انتظار ظهورش به سر مى برند.
٣ ـ ناووسيه حضرت صادق را مهدى و زنده و غايب مى دانند.
٤ ـ واقفيه موسى بن جعفر را امام زنده و غايب پنداشته و عقيده دارند كه آن جناب بعداً ظاهر شده و دنيا را پر از عدل و داد مى كند.
٥ ـ گروهى از اسماعيليه اعتقاد دارند كه اسماعيل فوت نشده بلكه از باب تقيه نسبت مرگ به وى داده شده است.