پاسخهاي استاد به نقدهايي بر کتاب مساله حجاب - المطهري، الشيخ مرتضى - الصفحة ١١ -           تاريخچه حجاب

جدا از مردان و پنهان از ايشان زندگى نمى كردند بلكه در اماكن عمومى حضور مى يافتند , به مسجدها و مجالس وعظ و خطابه مى رفتند و حتى خودشان به وعظ و خطابه مى پرداختند اما عربها نيز بر اثر موفقيتها تدريجا بيش از پيش رسمى را كه در دو امپراطورى مجاورشان يعنى امپراطورى روم شرقى و امپراطورى ايران وجود داشت اقتباس كردند عربها امپراطورى روم را شكست دادند و به امپراطورى ايران پايان بخشيدند اما خودشان هم گرفتار عادات و آداب ناپسند اين امپراطوريها گشتند به قرارى كه نقل شده است مخصوصا بر اثر نفوذ امپراطورى قسطنطنيه و ايران بود كه رسم جدائى زنان از مردان و پرده نشينى ايشان در ميان عربها رواج پيدا كرد تدريجا سيستم (( حرم )) آغاز گرديد و مردها و زنها از هم جدا گشتند )) .

سخن درستى نيست فقط بعدها بر اثر معاشرت اعراب مسلمان با تازه مسلمانان غير عرب , حجاب از آنچه در زمان رسول اكرم وجود داشت شديدتر شد نه اينكه اسلام اساسا به پوشش زن هيچ عنايتى نداشته است .

اسناد اين شدت به معاشرت اعراب مسلمان با تازه مسلمانان غير عرب صحيح نيست و اساسا دوره اى را نمى توان نشان داد كه به طور عمومى شدت حجاب بيش از زمان رسول اكرم (( صلى الله عليه و آله )) بوده است در زمان خلفاء بنى اميه و بنى العباس مسلما امر حجاب سست تر از قرن اول بوده است برخى از سلاطين بنى اميه كنيز مست خود را براى اقامه جماعت به مسجد فرستادند اساسا اين حرف غلط است كه زمانى در اسلام مسئله حجاب اشتداد يافته باشد , آنچه هست اين است كه در همه زمانهاى اسلام , از همان بدو امر تا امروز مردمى پيدا مى شده اند كه در امر عفاف و حجاب عنايت بيشترى داشته اند و اين خود مطلوب انسان بوده است و دستورهاى كلى غيرت و عفاف منشا آن بوده است به عبارت ديگر آنچه را كه مؤلف به عنوان توصيه هاى اخلاقى ذكر كرده است از همان اول در اسلام به وسيله اولياء دين