مسأله ٤٢٥- اطراف مكه و محله‌هاى جديدالاحداث آن اگر عرفاً جزء مكه محسوب شود، قصد اقامه در آنها صحيح است، و رفت و آمد از آنجا به مسجدالحرام مضر به قصد اقامت نيست، اما اگر خارج از حدود مكه منزل كنند كه عرفاً آنجا جزء محله‌هاى مكه محسوب نشود بلكه دو محل باشد، در اين صورت قصد اقامت در دو محل محقق نمى‌شود، و نماز در آنجا از جهت تخيير بين قصر و اتمام حكم مكه را ندارد.

مسأله ٤٢٦- مسافرى كه در مكه و مدينه مخير بين قصر و اتمام است، اگر تمام را اختيار كند در اين صورت نيز نوافل نهاريه ساقط است.

مسأله ٤٢٧- استفاده از قرص يا تزريق آمپول براى جلوگيرى از عادت ماهانه هنگام اعمال، چنانچه براى بانوان ضرر نداشته باشد، مانعى ندارد.

مسأله ٤٢٨- برداشتن قرآن از مسجدالحرام و مسجدالنبى و ساير مساجد جايز نيست، و اگر كسى بردارد ضامن است، و بايد آن را برگرداند.

مسأله ٤٢٩- اگر در حرم چيزى پيدا كرد به احتياط واجب آن را برندارد، و اگر برداشت احكام لقطه را دارد، و بايد طبق مسأله بعد عمل كند.

مسأله ٤٣٠- لقطه‌اى را كه از حرم برداشته اگر كمتر از يك درهم باشد مى‌تواند قصد تملك آن را بكند، ولى اگر بدون قصد تملك نگاه داشت و در نگهدارى آن كوتاهى كرد و تلف شد، ضامن است. و اگر آن را تملك كرد و قبل از تلف صاحبش پيدا شد بايد آن را به صاحبش رد كند.

مسأله ٤٣١- اگر ارزش لقطه يك درهم يا بيشتر باشد نمى‌تواند آن را تملك كند، بلكه تا يكسال اعلان كند، و اگر صاحبش پيدا نشد مى‌تواند آن را براى صاحبش نگهدارد، يا اينكه از طرف صاحبش به فقير صدقه بدهد. ولى اگر صاحبش پيدا شد و راضى به صدقه نشد، بايد عوضش را به او بدهد.

مسأله ٤٣٢- هنگام نظافت حرمين شريفين مشاهده مى‌شود مأموران حرم كفشهاى فراوانى را كه صاحبان آن معلوم نيست جمع‌آورى كرده و دور مى‌ريزند، برداشتن آنها چنانچه شخص بداند صاحبان كفش از آن اعراض كرده‌اند، يا راضى هستند، اشكالى ندارد. والّا برداشتن آنها محل اشكال است.

مسأله ٤٣٣- برداشتن ريگ و سنگ از صفا و مروه جايز نيست و بايد برگرداند. و از عرفات و مشعر و منى اشكالى ندارد، ولى بطور كلى لازم است مؤمنين از اين قبيل اعمال پرهيز كنند.

مسأله ٤٣٤- بر مؤمنين لازم است از انجام امورى كه موجب وهن مذهب و بى‌احترامى و تحقير شيعيان، پيشوايان دين، اهل بيت عصمت و طهارت و ائمه اطهار عليهم السلام مى‌شود، و بيگانگان آن را براى حقانيت خويش و سركوب شيعه دستاويز قرار مى‌دهند جداً بپرهيزند. و اگر برخى از مردم عوام از روى غفلت مرتكب آن مى‌شوند دوستانه با آرامش و مهربانى آنها را نصيحت و ارشاد كنند. بعضى از آن امور عبارتند از: