اصول فلسفه و روش رئاليسم - العلامة الطباطبائي - الصفحة ٢١٤ - خاتمه اين بحث و گفتگوها
منحصر به پنج اعتبارى كه شمرده شد- وجوب حسن و قبح انتخاب اخف و اسهل- استخدام عمل علم نمىباشد- بلكه اعتبارات ديگرى نيز مىتوان يافت- كه جنبه عموميت داشته باشند- .
چنانكه اعتبار اختصاص- و اعتبار فائده و غايت در عمل از اعتبارات عامه هستند- زيرا اگر انسان را تنها و در حال انفراد فرض كنيم- در هر استفاده كه از ماده مىكند- اگر يك مانع و مزاحمى- اگر چه انسان و يا موجود زنده ديگرى نبوده- و يك مانع طبيعى باشد پيش آمده- و بخواهد انسان فعال را از اصل فعاليت- يا از كمال فعاليت يا از تكميل فعاليت مانع شود- انسان نيز ناچار و خواهى نخواهى به مقام دفاع بر آمده- و با فعاليت دفاعى خود ماده را تخصيص بخود داده- و تصرف خود را بر وى مستقر خواهد ساخت- و در عين حال اين وضع را- يك نسبتى ميان خود و ماده انديشيده- و مفهوم اختصاص اين ماده از آن من است- در پندار وى جلوهگر خواهد شد- و اين مفهوم همان اختصاص مطلق است- كه اصل مالكيت يكى از شعب او است- و همچنين دارائى رتبه و مقام- و هر گونه حقوق قراردادى و علقه زناشوئى و...از شعب اوست- .
همچنين لزوم فائده در عمل- بايد كار آرمان داشته باشد- يكى از اعتبارات عمومى است- كه به نحويكه در آغاز سخن گفته شد- از اصل مفهوم اعتبار استنتاج مىشود- .
و همچنين اعتبارات عمومى ديگرى نيز مىتوان يافت- ولى اعتبارات پنجگانه نامبرده- در تشريح و استنتاج بقيه اعتبارات- اعتبارات بعد الاجتماع و احكام آنها كافيست- .
بهر حال- اعتبارات عمومى اعتبارات قبل الاجتماع- چون اعتباراتى