روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩١ - ترجمه

خدا[يتان و خداى] [١]خاص گرداند به بخشايش خود آن را كه خواهد و خداى خداوند نعمت [٢]بزرگوار است.

هرگه كه منسوخ كنيم از آيتى يا[بازپس داريم آن را بباريم بهتر از آن] [٣]يا مانند آن،نمى‌دانى كه خدا بر همه چيزى تواناست.

نمى‌دانى كه خدايى او راست پادشاهى آسمانها و زمين،و نيست شما را بجز از خداى از يارى و ياورى.

يا مى‌خواهى كه بخواهى از پيغمبرتان چنان كه خوا[ستند از موسى] [٤]از پيش اين،و هركه بدل كند كفر را به ايمان،گم كرده باشد راستى راه.

خواهند بسيارى از[اهل كتاب] [٥]اگر برگردانند شما را از پس ايمانتان كافران به حسد از نزديك خودشان از پس آن‌كه [پيدا شد ايشان را حق] [٦]،عفو كنى و درگذارى تا بيارد خداى فرمانش كه خداى بر همه چيزى قادر و تواناست [٧].

مفسّران گفتند سبب نزول [٨]آيت كه گفت: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَقُولُوا رٰاعِنٰا تا به آخر،آن بود كه مسلمانان به نزديك رسول آمدندى و گفتندى:يا رسول اللّه! «راعنا»،ما را مراعات كن و ما را [٩]پاى دار و گوش به ما [١٠]و حديث ما دار.و اين لفظ