روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد دوم
١ ص
(٢)
ادامه سوره بقره
١ ص
(٣)
سوره البقرة (2) آیات 67 تا 73
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره البقرة (2) آیات 74 تا 77
١٤ ص
(٦)
ترجمه
١٤ ص
(٧)
سوره البقرة (2) آیات 78 تا 82
٢٣ ص
(٨)
ترجمه
٢٣ ص
(٩)
سوره البقرة (2) آیات 83 تا 85
٣٣ ص
(١٠)
ترجمه
٣٣ ص
(١١)
سوره البقرة (2) آیات 86 تا 96
٤٦ ص
(١٢)
ترجمه
٤٦ ص
(١٣)
سوره البقرة (2) آیات 97 تا 101
٦٢ ص
(١٤)
ترجمه
٦٢ ص
(١٥)
سوره البقرة (2) آیات 102 تا 103
٧٣ ص
(١٦)
ترجمه
٧٣ ص
(١٧)
سوره البقرة (2) آیات 104 تا 109
٩٠ ص
(١٨)
ترجمه
٩٠ ص
(١٩)
سوره البقرة (2) آیات 110 تا 114
١١٠ ص
(٢٠)
ترجمه
١١٠ ص
(٢١)
سوره البقرة (2) آیات 115 تا 120
١٢٢ ص
(٢٢)
ترجمه
١٢٢ ص
(٢٣)
سوره البقرة (2) آیات 121 تا 124
١٣٥ ص
(٢٤)
ترجمه
١٣٥ ص
(٢٥)
سوره البقرة (2) آیات 125 تا 130
١٤٣ ص
(٢٦)
ترجمه
١٤٣ ص
(٢٧)
سوره البقرة (2) آیات 131 تا 141
١٧٥ ص
(٢٨)
ترجمه
١٧٥ ص
(٢٩)
فصل در اخلاص از كلام علما و مشايخ
١٩٠ ص
(٣٠)
سوره البقرة (2) آیات 142 تا 145
١٩٣ ص
(٣١)
ترجمه
١٩٣ ص
(٣٢)
سوره البقرة (2) آیات 146 تا 150
٢١٤ ص
(٣٣)
ترجمه
٢١٤ ص
(٣٤)
سوره البقرة (2) آیات 151 تا 157
٢٢٦ ص
(٣٥)
ترجمه
٢٢٦ ص
(٣٦)
سوره البقرة (2) آیات 158 تا 162
٢٥٢ ص
(٣٧)
ترجمه
٢٥٢ ص
(٣٨)
سوره البقرة (2) آیات 163 تا 167
٢٦٤ ص
(٣٩)
ترجمه
٢٦٤ ص
(٤٠)
سوره البقرة (2) آیات 168 تا 176
٢٨٥ ص
(٤١)
ترجمه
٢٨٥ ص
(٤٢)
سوره البقرة (2) آیات 177 تا 182
٣٠٦ ص
(٤٣)
ترجمه
٣٠٦ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧٦ - ترجمه

عطا و عبيده [١]است.

و عبد اللّه عبّاس[١١٩-پ]گفت:آنچه شياطين تتبّع مى‌كردند من قولهم:

تلوت الرّجل اذا تبعته و اقتفيت اثره،يمان گفت:معنى«تتلوا»آن است كه تروى و تكذب،آنچه از او روايت مى‌كردند به دروغ،و قوّت اين قول قرينه«عليه»است، يقول العرب:قال فلان على فلان،اى كذب عليه،و قال تعالى: وَ يَقُولُونَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ [٢]... ،و قال [٣]: وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنٰا بَعْضَ الْأَقٰاوِيلِ [٤]،اى تكذّب و تخرّص [٥]،و قال الشّاعر:

عرضت نصيحة منّي ليحيى فقال غششتني و النّصح مرّ
و ما بي ان [٦]اكون اعيب و يحيى [٧] و يحيى طاهر الاخلاق برّ
و لكن قد اتاني أنّ يحيى يقال عليه في بقعاء شرّ
اى يكذب عليه،و اگرچه لفظ مستقبل است معنى ماضى است،معنى تتلوا تلت است،و مستقبل به معنى ماضى آمده است،چنان كه شاعر گفت:

و اذا مررت بقبره فاعقر به كوم الهجان و كلّ طرف سابح
و انضح جوانب قبره بدمائها فلقد يكون أخادم و ذبائح
يعنى كان،[معنى آن است كه] [٨]بود خداوند خونها.

وجهى ديگر در اين آن است كه:كان اضمار كردند [٩]،اى ما كانت تتلوا الشّياطين،آنچه شياطين خواندندى،و اولى‌تر آن است كه بر ظاهر رها كنند و گويند:حكايت حال است،نحو قولهم:رأيت زيدا بالامس يفعل كذا،زيد را ديدم دى كه فلان كار مى‌كرد،لفظ مستقبل و معنى ماضى على حكاية الحال،تا عدول نبايد كردن از ظاهر.و معنى آيت آن است كه:جهودان پى آن گرفتند كه شياطين بر سليمان بسته بودند از حوالت سحر بر او،و دروغ نهاده بودند بر سليمان-عليه السّلام.


[١] .همۀ نسخه بدلها:ابو عبيده.

[٢] .سورۀ آل عمران(٣)آيۀ ٧٥.

[٣] .دب،آج،لب+اللّه تعالى.

[٤] .سورۀ حاقه(٦٩)آيۀ ٤٤.

[٥] .همۀ نسخه بدلها:تحرّض.

[٦] .آج:ما انّى،لب،فق،مب،مر:و ما انّى ان.

[٧] .مج،لب:بيحيى،آج،لب،فق،مب،مر:اعيب يحيى.

[٨] .اساس:ندارد،از مج افزوده شد.

[٩] .دب،آج،لب،فق،مب،مر+تا حكايت حال باشد.