روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧ - ترجمه

عبد اللّه عبّاس و وهب منبّه گفتند:مردى صالح بود در بنى اسرايل و او را پسرى طفل بود و گوساله‌اى داشت،چون اجلش نزديك [١]رسيد آن گوساله را بياورد،و بيشه‌اى بود در آن بيشه كرد و گفت:اى خداى ابراهيم!اين عجل را به تو مى‌سپارم تا اين فرزندك [٢]من بزرگ شود با او دهى،و برفت و مادر آن پسر را از اين حال خبر داد و با پيش خدا شد آن عجل در آن بيشه بزرگ گشت و قوى شد و دست به كسى نداد تا اين كودك بزرگ شد [٣]،هر روز بيامدى و پشته هيزم كردى [٤]در آن بيشه و بياوردى و بفروختى و نفقه خود و مادر كردى و رضاى مادر [٥]عظيم نگه داشتى.

يك روز مادر او را گفت:پدر تو را در اين بيشه گوساله‌اى هست به وديعه به خداى ابراهيم سپرده،اگر بروى و آن وديعه بازخواهى،كه او وديعه‌دارى است كه ودائع به نزديك او ضايع نشود،و وديعه را بازدهد.غلام بيامد و به بيشه در آمد و گفت:

يا اله ابراهيم يا من لا يضيع ودائعه،اى خداوندى كه وديعه [٦]تو ضايع نشود،آن وديعۀ پدرم به من بازده [٧].نگاه كرد [٨]گاوى مى‌آمد [٩]،كاعظم ما يكون من البقر و احسنه، بزرگتر [١٠]آنچه ممكن باشد كه گاوى بود و نيكوتر [١١]،تا پيش او بايستاد [١٢]،به نام خداى رسن بر سر او كرد،چون به بازار در آمد مردمان را از نيكويى [١٣]آن گاو و بزرگى او عجب آمد،به خانه آورد[٩٩-پ]،مادر او را گفت:مصلحت در آن است كه اين گاو بفروشى و در سرمايه گيرى و بدان كار مى‌كنى.

بر دگر روز گاو به بازار برد و قيمت گاو [١٤]در آن روزگار سه درم بود [١٥]،مادر را گفت:به چند فروشم اين گاو [١٦]؟گفت:قيمت [١٧]سه درم است،و لكن به هر بها