روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٢٣

يكى پوستين [١]مسلمانى پيش گرفته،ايشان را گفت:شما چه مردمانيد؟گفتند:نحن المتوكّلة [٢]،گفتند:ما فرقتى متوكّلانيم.گفت:

لا بل انتم المتأكّلة [٣]،شما جماعتى بسيار خوارانيد [٤].پس اگر شما متوكّليد،حقيقت توكّل شما تا كجا رسيد؟ايشان گفتند:

اذا وجدنا اكلنا و اذا فقدنا صبرنا ،چون يابيم بخوريم و چون نيابيم صبر كنيم.

گفت:هكذا تفعل الكلاب عندنا [٥]،سگان محلّت ما هم چنين كنند.گفتند [٦]:چون بايد كردن؟گفت:چنان كه ما كنيم.گفتند [٧]:چگونه كنى؟گفت:اذا وجدنا بذلنا و اذا فقدنا شكرنا،چون يابيم بدهيم و چون نيابيم شكر كنيم.

عبد اللّه عبّاس روايت كند كه رسول-عليه السّلام-گفت:فردا قيامت كه خلايق را در صعيد سياست بدارند،مناديى از قبل ربّ العزّة ندا كند كه:كجااند درويشان؟ آن گدايان متجمّل[و آن درويشان متحمّل] [٨]جواب دهند.حق‌تعالى گويد:اينان را نزديك در آريد [٩].ايشان را بيارند [١٠]تا به حجابى آرند كه در آن حجاب الّا مقرّبان نروند.

آنگه حق‌تعالى به‌خودى‌خود با ايشان خطاب كند،گويد:بندگان من!در [١١]دنيا دنيا را از شما منع كردم [١٢].صبر كرديد.گويند:بار خدايا!تو عالم‌ترى،چنين بود.آنگه چون كسى كه از كسى عذر خواهد از ايشان عذر خواهد،گويد:بندگان من!براى كرامت شما كردم،نه هوان شما.امروز برويد،به صفهاى قيامت رويد، و هركه [١٣]شما را لقمه‌اى [١٤]داد يا شربه‌اى [١٥]داد،دست او گيريد،او را با خود به بهشت بريد كه شفاعت شما در حقّ او [١٦]مقبول است.ايشان بيايند و خلقى عظيم را