استرجاع كند و بگويد: إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ عبد اللّه عبّاس گفت:چون مؤمن عند آن‌كه او را مصيبتى رسد رضا دهد و تسليم و استرجاع كند،خداى تعالى او را سه چيز بدهد:صلات [١]از قبل او و رحمت و هدايت [٢].

ام سلمه گويد از رسول-صلّى اللّه عليه و آله-شنيدم كه گفت:هيچ بندۀ مسلمانى نباشد كه او را مصيبتى رسد،او عند آن مصيبت آنچه خداى تعالى فرموده است بگويد از كلمۀ استرجاع،يعنى گفتن: إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ ،آنگه گويد:

اللّهم احبرني [٣]في مصيبتي و اخلفني خيرا منها، و الّا خداى تعالى عوض آن بهتر از آنش بازدهد.

آنگه گفت:چون ابو سلمه بمرد،من گفتم:در ميان مسلمانان از ابو سلمه بهتر كجا باشد [٤]؟اوّل جماعت مهاجران است،تا رسول-عليه السّلام-حاطب بن أبي بلتعه را فرستاد و مرا بخواست.من گفتم:دخترى دارم،و من زنى غيورم.گفت:امّا دخترش را خداى تعالى كفايت كند،و اما غيرتش من دعا كنم تا برود.و در روايتى ديگر،گفتم:و مرا از اولياء من هيچ‌كس حاضر نيست،رسول-عليه السّلام-گفت:

هيچ ولى نباشد و الّا به آن رضا دهد كه من دامادش باشم.

و روايت است از وهب منبّه كه گفت:يك روز موسى كليم-عليه السّلام-در مناجات با خداى تعالى گفت:الهى از منازل بهشت كدام به تو نزديكتر است به معنى كرامت؟گفت:حظيرۀ قدس.گفت:بار خدايا!ساكنان حظيرۀ قدس كه باشند؟گفت:اصحاب مصيبات.موسى گفت:بار خدايا!صفت ايشان مرا بگو، گفت:يا موسى!آنان باشند كه چون ايشان را ابتلا كنم به بليّتى صبر كنند،و چون بر ايشان نعمتى كنم شكر كنند،و چون مصيبتى رسد ايشان را بگويند: إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ ،اينان اهل حظيرۀ قدس باشند.

مغيره شعبه روايت كند كه:دوال نعل رسول-عليه السّلام-بگسست،استرجاع كرد و گفت: إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ ما گفتيم:يا رسول اللّه!اين نيز مصيبتى باشد؟

[١] .دب،آج،لب،مر+او.

[٢] .دب،آج،لب،فق،مب،مر+از حق.

[٣] .دب،وز،فق:أجرنى.

[٤] .مر+او.