روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد دوم
١ ص
(٢)
ادامه سوره بقره
١ ص
(٣)
سوره البقرة (2) آیات 67 تا 73
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره البقرة (2) آیات 74 تا 77
١٤ ص
(٦)
ترجمه
١٤ ص
(٧)
سوره البقرة (2) آیات 78 تا 82
٢٣ ص
(٨)
ترجمه
٢٣ ص
(٩)
سوره البقرة (2) آیات 83 تا 85
٣٣ ص
(١٠)
ترجمه
٣٣ ص
(١١)
سوره البقرة (2) آیات 86 تا 96
٤٦ ص
(١٢)
ترجمه
٤٦ ص
(١٣)
سوره البقرة (2) آیات 97 تا 101
٦٢ ص
(١٤)
ترجمه
٦٢ ص
(١٥)
سوره البقرة (2) آیات 102 تا 103
٧٣ ص
(١٦)
ترجمه
٧٣ ص
(١٧)
سوره البقرة (2) آیات 104 تا 109
٩٠ ص
(١٨)
ترجمه
٩٠ ص
(١٩)
سوره البقرة (2) آیات 110 تا 114
١١٠ ص
(٢٠)
ترجمه
١١٠ ص
(٢١)
سوره البقرة (2) آیات 115 تا 120
١٢٢ ص
(٢٢)
ترجمه
١٢٢ ص
(٢٣)
سوره البقرة (2) آیات 121 تا 124
١٣٥ ص
(٢٤)
ترجمه
١٣٥ ص
(٢٥)
سوره البقرة (2) آیات 125 تا 130
١٤٣ ص
(٢٦)
ترجمه
١٤٣ ص
(٢٧)
سوره البقرة (2) آیات 131 تا 141
١٧٥ ص
(٢٨)
ترجمه
١٧٥ ص
(٢٩)
فصل در اخلاص از كلام علما و مشايخ
١٩٠ ص
(٣٠)
سوره البقرة (2) آیات 142 تا 145
١٩٣ ص
(٣١)
ترجمه
١٩٣ ص
(٣٢)
سوره البقرة (2) آیات 146 تا 150
٢١٤ ص
(٣٣)
ترجمه
٢١٤ ص
(٣٤)
سوره البقرة (2) آیات 151 تا 157
٢٢٦ ص
(٣٥)
ترجمه
٢٢٦ ص
(٣٦)
سوره البقرة (2) آیات 158 تا 162
٢٥٢ ص
(٣٧)
ترجمه
٢٥٢ ص
(٣٨)
سوره البقرة (2) آیات 163 تا 167
٢٦٤ ص
(٣٩)
ترجمه
٢٦٤ ص
(٤٠)
سوره البقرة (2) آیات 168 تا 176
٢٨٥ ص
(٤١)
ترجمه
٢٨٥ ص
(٤٢)
سوره البقرة (2) آیات 177 تا 182
٣٠٦ ص
(٤٣)
ترجمه
٣٠٦ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٥٨ - ترجمه

آنجا نهادند و هر جنس متاع و ميوه و انواع نعمت آنجا مى‌بردند،و اين قصّۀ آن است كه چگونه [١]مأمن گشت من حيث الظّاهر.

امّا من حيث الحكم خلاف كردند.بعضى علما گفتند:مكّه حرم بود پيش ازآن‌كه ابراهيم-عليه السّلام-دعا كرد،و از عهد آدم-عليه السّلام-كه بيت المعمور [٢]آنجا بنهادند براى او،او محترم و مميّز بود،و پيش از آدم-عليه السّلام-در بدايت خلق زمين،كه خداى تعالى اول بقعه‌اى كه از زمين آفريد بكّه [٣]بود جاى كعبه،آن را حرمى محرّم كرد و به حرمت مميّز كرد از همه زمين،و زمين از زير آن به در آورد، از اين جا مكه را امّ‌القرى خوانند كه اصل همۀ زمين از اوست،و بمثابت متولّدى است از او.

و بيان آن‌كه مكّه هميشه محرّم [٤]بود آن است كه در خبر مى‌آيد كه:چون رسول -عليه السّلام-مكّه بگشاد،خزاعى‌اى [٥]،هذلى‌اى [٦]را بكشت،پيغامبر-عليه السّلام- خطبه‌اى كرد و در آن خطبه گفت:بدانى [٧]كه خداى تعالى مكّه را حرمى محرّم [٨]كرد آن روز كه آسمان و زمين آفريد.حلال نباشد كسى را كه به خداى و قيامت ايمان دارد كه آنجا خون ريزد،يا درخت او ببرد.و خداى تعالى هيچ‌كس را حلال نكرد اين حرم الّا مرا يك ساعت و پس از آن حرام كرد.الا!و هركه حاضر است سخن من بشنوى و يادگيرى و به غايبان برسانى.و اگر كسى گويد [٩]پيغامبر آنجا خون ريخت،بگوى [١٠]كه:خداى او را حلال كرد يك ساعت،باز حرام كرد تا به روز قيامت.

و روايت كرده‌اند از عبد اللّه عبّاس كه گفت:چون خانۀ خداى بيران [١١]كردند، چون به اساس ابراهيم-عليه السّلام-رسيدند،سنگى بيافتند برآن نقش كرده


[١] .همۀ نسخه بدلها:چون.

[٢] .مج+بود.

[٣] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:مكّه.

[٤] .دب،لب،فق،مب،مر:محترم.

[٥] .دب،آج،لب:فق،مب،مر:خزاعه.

[٦] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:هذيلى.

[٧] .بدانى/بدانيد.

[٨] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:محترم.

[٩] .همۀ نسخه بدلها+نه.

[١٠] .آج،لب:بگوييد،مب:بگو،دب،فق:بگويد.

[١١] .فق:ويران.