يا آدميى يا [١]انيسى بيند،از جانب كوه مروه آوازى شنيد،ازآنجا بدويد و به كوه مروه آمد بنگريد [٢]كس را [٣]نديد.همان [٤]آواز از كوه صفا بشنيد،بدويد با كوه صفا آمد،كس را نديد.بار ديگر آواز از كوه مروه شنيد [٥]،بدويد با كوه مروه آمد،كس را نديد.آواز از صفا مى‌آمد [٦]،همچنين تا هفت بار.به بار هفتم مدهوش و متحيّر شد، آواز داد كه:اى خداوند اين آواز!نمى‌دانم تا تو كئى [٧]!آوازت مى‌شنوم و تو را نمى‌بينم.به خداى بر تو [٨]اگر به نزديك تو فرجى و فريادرسى هست،فرياد [٩]رس كه هلاك ما را [١٠]دريافت.حقّ تعالى [١١]دويدن و تاختن آن ضعيفه ركنى كرد از اركان حجّ،تا هركه به حجّ آن خانه رود موافقت تاختن[و سعى] [١٢]هاجر را هفت بار از ميان صفا و مروه سعى كند،ابتدا به صفا و ختم به مروه.

آنگه آن آواز [١٣]متتابع مى‌بود،و هاجر براثر آواز مى‌شد تا به نزديك درخت رسيد.

آواز خرير [١٤]آب شنيد كه بر روى زمين مى‌رفت،عجب داشت بدويد و با نزديك [١٥]اسماعيل آمد،آب ديد.

وهب منبّه گويد:به بار هفتم كه هاجر چون آيسى [١٦]شد و محنت به غايت رسيد، جبريل-عليه السّلام-بيامد و پاى اسماعيل بگرفت و پاشنۀ [١٧]او به [١٨]زمين بماليد [١٩]، چشمه‌اى آب پيدا شد.و هرچه ساعت آمد بيشتر بود تا بر روى زمين روان گشت.

هاجر از مروه نگاه كرد بياض و لمعان آب ديد،عجب داشت بدويد آبى ديد كه از زير پاى اسماعيل مى‌بردميد و بر روى زمين مى‌رفت.هاجر بيامد و پاره‌اى ريگ پيرامن آن آب كرد [٢٠]،و چاله‌اى بكرد كه آب در او ايستاد،و آنگه قربه از آن آب پر كرد.

[١] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:و.

[٢] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:بنگريست.

[٣] .دب:هيچ را،آج،لب،فق،مب،مر:هيچ‌كس را.

[٤] .آج،لب،فق،مب،مر:هم.

[٥] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:مى‌آمد.

[٦] .مج،وز+با صفا دويد.

[٧] .دب،آج،لب:كنى،كئى/كه‌اى،كه هستى؟.

[٨] .مر:به خدايى تو.

[٩] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:به فرياد.

[١٠] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:مرا.

[١١] .مج،وز+از.

[١٢] .اساس:ندارد،از مج افزوده شد.

[١٣] .آج،لب،فق،مب،مر+او را،مج،وز:آنگه او را.

[١٤] .آج:جرى.

[١٥] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:تا به نزديك.

[١٦] .دب،آج،لب:آيس.

[١٧] .آج،لب،فق،مب،مر+پاى.

[١٨] .دب،مر:بر.

[١٩] .همۀ نسخه بدلها:مى‌ماليد.

[٢٠] .همۀ نسخه بدلها،بجز مر:بر كرد.