[سوره البقرة (٢): آیات ١٢١ تا ١٢٤]
اَلَّذِينَ آتَيْنٰاهُمُ اَلْكِتٰابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاٰوَتِهِ أُولٰئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولٰئِكَ هُمُ اَلْخٰاسِرُونَ (١٢١) يٰا بَنِي إِسْرٰائِيلَ اُذْكُرُوا نِعْمَتِيَ اَلَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى اَلْعٰالَمِينَ (١٢٢) وَ اِتَّقُوا يَوْماً لاٰ تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لاٰ يُقْبَلُ مِنْهٰا عَدْلٌ وَ لاٰ تَنْفَعُهٰا شَفٰاعَةٌ وَ لاٰ هُمْ يُنْصَرُونَ (١٢٣) وَ إِذِ اِبْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً قٰالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قٰالَ لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي اَلظّٰالِمِينَ (١٢٤)

[ترجمه]

آنان كه داديم [٢]ايشان را كتاب مى‌خوانند آن را حقّ خواندنش،ايشان ايمان دارند به آن،و هركه كفر آرد به آن ايشان زيان‌كارانند.

اى پسران يعقوب ياد كنيد نعمت من آن‌كه كردم بر شما،و آن‌كه فضل دادم شما را بر جهانيان.

و بترسيد از روزى كه كفايت نكند كسى از كسى [٣]چيزى و نپذيرند از او فدا [٤]و سود ندارد او را شفاعتى،و نه ايشان را يارى دهند.

چون بيازمود ابراهيم را خدايش به سخنهايى تمام كرد [٥]آن را،گفت:من خواهم كردن تو را براى مردم [٦]امام،گفت:از فرزندان من،گفت:نرسد عهد [٧]من به ستمكاران [٨].

مفسّران خلاف كردند در آن‌كه آنان كه‌اند كه خداى به ايشان داد كتاب [٩]،و ايشان [١٠]كتاب خواندند حقّ خواندنش [١١]؟عبد اللّه عبّاس گفت:مراد اهل سفينه‌اند كه با جعفر ابو طالب آمدند،و ايشان چهل مرد بودند:سى و دو از [١٢]حبشه [١٣]،و هشت از

[١] .مج،وز،مر+و اللّه ولىّ التّوفيق.

[٢] .مج:داديم ما،وز،آج،لب،فق:ما داديم.

[٣] .مج:تنى از تنى.

[٤] .مج،وز:فداى،آج،لب،فق:قرارى.

[٥] .مج،وز،آج،لب،فق:گرداند.

[٦] .مج،وز،آج،لب،فق:مردمان.

[٧] .مج،وز،آج،لب،فق+و وصايت.

[٨] .همۀ نسخه بدلها+اين چهار آيت است.

[٩] .همۀ نسخه بدلها،بجز مب،مر:خداى كتاب به ايشان داد.

[١٠] .همۀ نسخه بدلها+را اهل.

[١١] .همۀ نسخه بدلها،بجز لب،مر:حق خواندن.

[١٢] .آج،لب،مب+آن.

[١٣] .دب،مب+بودند.