روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٢٣ - ترجمه

و گفتند بگرفت خداى فرزندان،منزّه است او،بل او راست آنچه در آسمان و زمين است،همه او را فرمان‌بردارند.

آفرينندۀ آسمانها و زمين است چون قضا كند كارى،گويد او را:بباش،بباشد.

و گفتند آنان كه ندانستند،چرا سخن نگويد [١]خداى يا نيايد به ما آيتى،همچنين [٢]گفتند آنان كه پيش از ايشان [٣]بودند مانند گفتار ايشان،ماننده شد دلهاى ايشان،پيدا كرديم حجّتها براى گروهى كه دانند.

ما فرستاديم تو را به‌درستى مژده‌دهنده [٤]و ترساننده،و نپرسند تو را از اهل دوزخ.

و خشنود نشوند از تو جهودان و نه ترسايان تا پس‌روى [٥]كنى دين ايشان را بگو كه راه خداست كه او راه راست است و اگر پس‌روى كنى هواهاى ايشان [٦]از پس آن‌كه به تو آمد از علم نباشد تو را از خداى يارى و نه ياورى [٧].

قوله: وَ لِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ ،مفسّران خلاف كردند در سبب نزول [٨]آيت، عبد اللّه عبّاس گفت:جماعتى از صحابه رسول-عليه السّلام-به سفرى شدند پيش ازآن‌كه قبله [٩]بيت المقدّس به كعبه گردانيدند،در بيابانى حاضر آمدند،ابرى و تاريكى بر آمد و قبله نتوانستند شناخت [١٠]،تحرّى كردند و هركسى به جانبى كه ظنّش