روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٤ - ترجمه

اشارت بدين فرمود كه حق‌تعالى گفت: مٰا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ مٰا عِنْدَ اللّٰهِ بٰاقٍ [١][١٣١-ر]،و نكو گفت شاعر:

قدّم لنفسك شيئا و انت مالك مالك
من قبل ان تتلاشى و لون حالك حالك
و ديگرى گويد:

افعل الخير ما بدا و تهيّا علم الخير لائح فى الثريّا
انّما أنت أنت ما دمت حيّا فاذا متّ صرت تأويل رؤيا
پس به غنيمت دار تا [٢]تو را بازگذاشته‌اند و تو ممكنى [٣]و تو را خير كردن ممكن است،تأخير و تقصير مكن.

قدّم جميلا اذا ما شئت تفعله و لا تؤخّر ففى التّأخير آفات
الست تعلم انّ الدّهر ذو غير و للمكارم و الاحسان اوقات
تا كارت روان است،و بادت جهان است،و هوايت صافى است،و آب به جوى تو است،پيش ازآن‌كه آبت برود و بادت بنشيند و كارت فروماند.

ربّ ريح لأناس عصفت ثمّ ما ان لبثت ان سكنت
و كذاك الدّهر في اطواره قدم زلّت و اخرى ثبتت
و كذا الايّام من عاداتها انّها مفسدة ما اصلحت
چه هرچه كردى و خواهى كرد [٤]من به آن عالم [٥]و بصيرم،هيچ بر من نبشود از خير،و بر من فرونشود از شرّ.

قوله: وَ قٰالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاّٰ مَنْ كٰانَ هُوداً أَوْ نَصٰارىٰ ،قديم [٦]تعالى حكايت مى‌كند از موافقت جهودان و ترسايان با يكديگر،با همه مخالفت و معادات كه از ميان ايشان بود براى مظاهرت و معاونت يكديگر بر رسول-عليه السّلام،چه [٧]رسول به نسخ شرع ايشان[آمد] [٨]چون دشمنى از خود قوى‌تر ديدند موافقت نمودند بر سبيل منافقت،به زبان نه به دل،براى آن‌كه«عند الشّدائد تذهب الاحقاد»،