روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد دوم
١ ص
(٢)
ادامه سوره بقره
١ ص
(٣)
سوره البقرة (2) آیات 67 تا 73
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره البقرة (2) آیات 74 تا 77
١٤ ص
(٦)
ترجمه
١٤ ص
(٧)
سوره البقرة (2) آیات 78 تا 82
٢٣ ص
(٨)
ترجمه
٢٣ ص
(٩)
سوره البقرة (2) آیات 83 تا 85
٣٣ ص
(١٠)
ترجمه
٣٣ ص
(١١)
سوره البقرة (2) آیات 86 تا 96
٤٦ ص
(١٢)
ترجمه
٤٦ ص
(١٣)
سوره البقرة (2) آیات 97 تا 101
٦٢ ص
(١٤)
ترجمه
٦٢ ص
(١٥)
سوره البقرة (2) آیات 102 تا 103
٧٣ ص
(١٦)
ترجمه
٧٣ ص
(١٧)
سوره البقرة (2) آیات 104 تا 109
٩٠ ص
(١٨)
ترجمه
٩٠ ص
(١٩)
سوره البقرة (2) آیات 110 تا 114
١١٠ ص
(٢٠)
ترجمه
١١٠ ص
(٢١)
سوره البقرة (2) آیات 115 تا 120
١٢٢ ص
(٢٢)
ترجمه
١٢٢ ص
(٢٣)
سوره البقرة (2) آیات 121 تا 124
١٣٥ ص
(٢٤)
ترجمه
١٣٥ ص
(٢٥)
سوره البقرة (2) آیات 125 تا 130
١٤٣ ص
(٢٦)
ترجمه
١٤٣ ص
(٢٧)
سوره البقرة (2) آیات 131 تا 141
١٧٥ ص
(٢٨)
ترجمه
١٧٥ ص
(٢٩)
فصل در اخلاص از كلام علما و مشايخ
١٩٠ ص
(٣٠)
سوره البقرة (2) آیات 142 تا 145
١٩٣ ص
(٣١)
ترجمه
١٩٣ ص
(٣٢)
سوره البقرة (2) آیات 146 تا 150
٢١٤ ص
(٣٣)
ترجمه
٢١٤ ص
(٣٤)
سوره البقرة (2) آیات 151 تا 157
٢٢٦ ص
(٣٥)
ترجمه
٢٢٦ ص
(٣٦)
سوره البقرة (2) آیات 158 تا 162
٢٥٢ ص
(٣٧)
ترجمه
٢٥٢ ص
(٣٨)
سوره البقرة (2) آیات 163 تا 167
٢٦٤ ص
(٣٩)
ترجمه
٢٦٤ ص
(٤٠)
سوره البقرة (2) آیات 168 تا 176
٢٨٥ ص
(٤١)
ترجمه
٢٨٥ ص
(٤٢)
سوره البقرة (2) آیات 177 تا 182
٣٠٦ ص
(٤٣)
ترجمه
٣٠٦ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٠ - ترجمه

جبريل بيامد و اين آيت بياورد،و تيغى از آسمان بياورد و در گردن رسول افگند، و هر آيت كه آيت سلم و صلح و مدارا بود به اين آيت منسوخ كرد، حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِأَمْرِهِ ،كلبى گفت از عبد اللّه عبّاس:بامره فى [١]القتال،تا فرمان خداى بيايد در قتال.

آنگه فرمان خداى آمد در بنى قريظه به قتل و سبى تا مردان را بكشتند و زنان را آواره كردند و برده بردند،و در بنى النّضير به جلا و نفى و تا ايشان را از زمين خود به زمين شام راندند.

و ابو مسلم گفت: حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِأَمْرِهِ ،يعنى آنچه وعده داد از نصرت و فتح و اظهار دين اسلام و اعلاء كلمۀ او،چنان كه دگر جا گفت: فَتَرَبَّصُوا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِأَمْرِهِ [٢].

بهرى دگر گفتند: حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِأَمْرِهِ ،بالموت [٣]و العقاب،تا خداى تعالى ايشان را هلاك بر آرد و از دنيا با سراى عقاب برد.بهرى دگر گفتند:معنى آن است كه تا بميرند يا ايمان آرند.و بعضى ديگر گفتند:تا مسلمانان را قوّتى و عددى [٤]و عدّتى پيدا شود.

و بيشتر مفسّران برآنند كه:تا فرمان خداى تعالى بيايد در حقّ اهل كتاب،امّا به آن‌كه ايمان آرند يا قبول جزيه كنند و جزيه بدهند ذليل و صاغر[١٣٠-ر]،و شرايط ذمّه را مراعات كنند،و يا بكشندشان اگر اين نكنند.

اگر گويند چگونه گفت: فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا ،و عفو كسى كند كه قادر باشد و مسلمانان ضعيف و عاجز بودند؟جواب آن است كه گوييم:حق‌تعالى گفت مسلمانان را در اين سخنها و ايذاء و سفاهت كه اينان مى‌كنند و شما مى‌توانيد كه جواب دهيد،مدهيد تا آنگه كه خدا فرمان دهد به آنچه شرح داده شد. إِنَّ اللّٰهَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ،خداى تعالى بر همه چيز قادر است.

[سوره البقرة (٢): آیات ١١٠ تا ١١٤]
وَ أَقِيمُوا اَلصَّلاٰةَ وَ آتُوا اَلزَّكٰاةَ وَ مٰا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اَللّٰهِ إِنَّ اَللّٰهَ بِمٰا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (١١٠) وَ قٰالُوا لَنْ يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ إِلاّٰ مَنْ كٰانَ هُوداً أَوْ نَصٰارىٰ تِلْكَ أَمٰانِيُّهُمْ قُلْ هٰاتُوا بُرْهٰانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صٰادِقِينَ (١١١) بَلىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّٰهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ (١١٢) وَ قٰالَتِ اَلْيَهُودُ لَيْسَتِ اَلنَّصٰارىٰ عَلىٰ شَيْءٍ وَ قٰالَتِ اَلنَّصٰارىٰ لَيْسَتِ اَلْيَهُودُ عَلىٰ شَيْءٍ وَ هُمْ يَتْلُونَ اَلْكِتٰابَ كَذٰلِكَ قٰالَ اَلَّذِينَ لاٰ يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ اَلْقِيٰامَةِ فِيمٰا كٰانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ (١١٣) وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسٰاجِدَ اَللّٰهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اِسْمُهُ وَ سَعىٰ فِي خَرٰابِهٰا أُولٰئِكَ مٰا كٰانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهٰا إِلاّٰ خٰائِفِينَ لَهُمْ فِي اَلدُّنْيٰا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي اَلْآخِرَةِ عَذٰابٌ عَظِيمٌ (١١٤)

[ترجمه]

>٢\١١٤-١١٠<


[١] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:+القتل.

[٢] .سورۀ توبه(٩)آيۀ ٢٤.

[٣] .مب،مر:الموت.

[٤] .مب:عدد،فق:عدد را.