روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٨ - ترجمه

و اميرالمؤمنين -عليه السّلام-گفت:

الحاسد مغتاظ على من لا ذنب له گفت:

حاسد خشمناك است برآن كه او را گناهى نبود.و در مثل گفته‌اند:

«الحسود لا يسود» ،حسود هرگز سيّد نشود.و هيچ‌چيز نيست كه زيانكارتر بود و سودمندتر از حسد،اعنى حاسد را و محسود را.

امّا حاسد را جگر خورد و امّا محسود را رفعت دهد،پندارى حاسد را بر گماشته‌اند تا آن‌كس را كه مردمان ندانند و نشناسند ذكر مى‌كند و نام او تازه مى‌دارد،و نكو گفت ابو تمّام طائي [١]اين معنى:

و اذا اراد اللّه نشر فضيلة طويت اتاح لها لسان حسود
لو لا اشتعال النّار فيما جاورت ما كان يعرف طيب عرف العود
و ديگرى مى‌گويد كه بر او حسد برده‌اند [٢]:

انّي حسدت فزاد اللّه في حسدي لا عشت ما عشت يوما غير محسود
لا يحسد المرء الّا من فضائله بالفضل و العلم و النّعماء و الجود
و ديگرى گويد:

ان يحسدوني فانّي غير لائمهم قبلي من النّاس اهل الفضل قد حسدوا
فدام لي و لهم ما لي و ما بهم و مات اكثرنا غيظا بما يجد
انا الشّجا وجدوني في حلوقهم لا ارتقى صدرا منها و لا ارد
و از اين جا گفت حق‌تعالى [٣]-جل‌جلاله -در حقّ اميرالمؤمنين على-عليه الصّلاة و السّلام-چون حاسدان بر او حسد بردند: أَمْ يَحْسُدُونَ النّٰاسَ عَلىٰ مٰا آتٰاهُمُ اللّٰهُ [٤]-الآية، و از عائشه روايت كرده‌اند كه گفت:روزى رسول-عليه السّلام-در حجرۀ من بود.جماعتى جهودان آمدند و دستورى خواستند،من در حجاب شدم و ايشان در آمدند و رسول را خطاب [٥]كردند كه:السّلام عليك يا محمّد.رسول-عليه السّلام-دانست،و ليكن به كرم و حلم اغضاء كرد.چيزى پرسيدند و برفتند.مرا سخت آمد،همّت كردم كه جواب دهم[١٢٩-پ]ايشان را چون برفتند جماعتى دگر آمدند و همچنين