حرام كرد بر شما مردار [١]و خون و گوشت خوك و آنچه آواز كرده باشند به آن جز خداى را،هركه را به ضرورت آرند نه بغى‌كننده و نه ظلم‌كننده نيست بزه‌اى بر او،به‌درستى كه خداى آمرزنده و بخشاينده است.

[١٩٥-ر] ايشان [٢]كه پنهان دارند آنچه فرستاد خداى از كتاب و بدل كنند به آن بهاى اندك،ايشان نخورند در شكمهاشان،مگر آتش،سخن نگويد با ايشان خداى روز قيامت و نه پاك كند ايشان را و ايشان را عذابى بود دردناك.

ايشان آنانند كه بخريدند گمراهى [٣]به ره راست،و عذاب به آمرزش،چه صابراند [٤]ايشان بر دوزخ.

آن به آن است كه خداى بفرستاد كتاب براستى [٥]و آنان كه خلاف كردند در كتاب در خلافى دوراند.

مفسران گفتند:اين آيت در شأن قبيلۀ ثقيف و عامر و صعصعه و بنى مذلج [٦]آمد چون بعضى حرث و انعام بر خويشتن به حرام كردند و بحيره و سايبه و وصيلة و حام، حق‌تعالى ردّ بر ايشان گفت: كُلُوا مِمّٰا فِي الْأَرْضِ حَلاٰلاً طَيِّباً .خطاب [٧]به يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ عام است،و اولى‌تر حمل آيت باشد بر عموم.و«من»تبعيض راست براى آن

[١] .آج،لب،فق:مرده.

[٢] .وز،مج،آج،لب:آنان.

[٣] .فق+را.

[٤] .اساس:و صابرند،با توجّه به استعمال مجدّد همين كلمه در قسمت تفسير و ضبط نسخه بدلها،تصحيح شد، وز،فق:چه صابرانند.

[٥] .مج،وز،آج،لب:بالحق.

[٦] .اساس:ضبط كلمه به صورت«مدلج»

[٧] .مب:و خطاب.