و ابو هريره روايت كند كه رسول-عليه السّلام-گفت [١]:چون دوال نعل يكى از شما بگسلد،بايد تا استرجاع كند و از خداى عوضش بخواهد،كه اگر[١٧٧-ر] خداى ميسّر نكند ميسّر نشود،آنگه او بى‌برگ بماند.

انس مالك گويد كه:رسول-عليه السّلام-زنى را ديد كه بر كودك [٢]مى‌گريست،او را گفت:

اتّقى اللّه و اصبري، از خداى بترس و صبر كن.زن گفت:

مصيبت [٣]تو را درد نمى‌كند،رسول-عليه السّلام-بگذشت.او را گفتند:اين را نشناختى همانا،گفت:نه.گفتند:اين رسول خداست،براثر [٤]بدويد و تضرّع كرد و توبه كرد و گفت:يا رسول اللّه!نشناختم تو را،اكنون فرمانبردارم،صبر كنم و احتساب كنم.

رسول-عليه السّلام-گفت:

الصّبر عند الصّدمة الاولى، گفت:صبر به نزديك زخم اوّل بايد كردن،بيان كرد كه:هرچه مصيبت سخت‌تر باشد،صبر كردن بر او مزدتر [٥]باشد.

ذو النّون مصرى گويد:به گورستانى بگذشتم،زنى را ديدم با جمال گورى چند [٦]پيش گرفته مى‌گريست و اين بيتها مى‌خواند.

صبرت و كان الصّبر خيرا مغبّة و هل جزع يجدي علىّ فأجزع
صبرت على ما لو تحمّل بعضه جبال شرورى اصبحت تتصدّع
ملكت دموع العين ثمّ رددتها الى ناظري فالعين فى القلب تدمع
او را گفتم:چه مصيبت رسيده است تو را؟گفت:عجب‌تر مصيبتى دو پسرك داشتم كه همه سلوت دل من ايشان بودند،پدرشان روزى گوسپندى بكشت و كارد آنجا رها كرد و او برفت،و من مشغول شده بودم.پسر مهترين كهترين را گفت:بيا تا من تو را بگويم كه پدرم گوسپند [٧]چگونه كشت،آنگه او را دست و پا ببست و بخوابانيد و كارد بر گلوى او بماليد و او را بكشت.چون [٨]خبر يافتم و بانگ بر او

[١] .همۀ نسخه بدلها+كه.

[٢] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:كودكى.

[٣] .همۀ نسخه بدلها+من.

[٤] .آج،لب،فق،مب،مر+او.

[٥] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:مزد بر او بيشتر.

[٦] .دب،آج،لب،فق،مب،مر+در.

[٧] .دب،آج،لب،فق،مب،مر+را.

[٨] .دب،آج،لب+من.