[١٥٨-پ] ما مى‌بينيم گردانيدن روى تو در آسمان،بگردانيم [٢]تو را با قبله‌اى كه تو خواهى،فراز كن رويت به جانب مسجد مكّه و هركجا باشى [٣]فراز كنى [٤]رويتان به جانب او،و ايشان كه [٥]دادند ايشان را كتاب دانند كه اين حقّ است از خدايشان و نيست خدا بى‌آگاه از آنچه ايشان مى‌كنند.

و اگر بيارى به آنان كه ايشان را كتاب دادند به هر دليلى،پى‌گيرى [٦]نكنند قبله تو را و نه تو پيروى كنى قبلۀ ايشان را،و نه بهرى از ايشان پى گيرد قبلۀ بهرى را،و اگر تو پى هواى ايشان گيرى از پس آن‌كه آمد به تو از علم، تو آنگه از جملۀ ستمكاران باشى.

قوله: سَيَقُولُ السُّفَهٰاءُ ،وجه اتّصال [٧]آيت به آيت مقدّم آن است كه چون محاجّت با جهودان و ترسايان و كافران كناره شد،خداى تعالى رسول را خبر داد كه:

آنان كه با تو خصومت كردند در توحيد من و در باب انبيا سخن گفتند،دل عزيز تو بخواهند [٨]رنجانيدن در باب قبله چون من قبله بگردانم،و حق‌تعالى اين براى چند [١٥٩-ر]وجه گفت:

[١] .آج،لب،فق+به‌درستى كه.

[٢] .آج،لب،فق:بگردانيديم.

[٣] .باشى/باشيد.

[٤] .كنى/كنيد.

[٥] .مج،وز،آج،لب،فق:آنان كه.

[٦] .مج،وز،آج،لب،فق:پى‌گيرى.

[٧] .مج،وز،دب،لب،فق،مب:ايصال.

[٨] .مج،وز،لب،مر:نخواهند.