(٤) گلپايگانى، صافى: بايد نيت روزه نداشته باشد (صافى: و اگر از شب، قصد سفر نكرده باشد احتياط مستحب اتمام روزه و قضاى آن است) ولى اگر قبل از ظهر به وطن برگردد و مفطر به جا نياورده باشد، به حد ترخص كه رسيد، بايد نيت روزه نمايد و روزه‌اش صحيح است.

اراكى: ديوار شهر را نبيند و اهل آنجا او را نبينند. .

(٥) نورى: بايد نيت روزه نداشته باشد. .

بهجت: مسأله اگر مسافر قبل از ظهر به سفر رود روزه‌اش باطل مى‌شود، چه از شب نيت مسافرت داشته باشد يا نه، ولى احتياط مستحب اين است كه اگر از شب قبل تصميم مسافرت نداشته، مسافرت نكند.

سيستانى: مسأله اگر روزه‌دار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد بنا بر احتياط روزۀ خود را تمام كند و در اين صورت قضاى آن لازم نيست و اگر پيش از ظهر مسافرت كند بنا بر احتياط واجب نمى‌تواند آن روز را روزه بگيرد، خصوصاً اگر از شب نيت سفر داشته باشد، ولى در هر صورت نبايد پيش از رسيدن به حدّ ترخص چيزى را كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد وگرنه كفاره بر او واجب مى‌شود.

زنجانى: مسأله اگر روزه دار از شب در فكر سفر نباشد حتى به نحو ترديد و در روز مسافرت كند بايد روزه را تمام كند، چه پيش از ظهر سفر كند، چه بعد از ظهر، و چنانچه از شب در فكر سفر باشد اگر بعد از ظهر مسافرت كند بايد روزه را بگيرد، و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتى به حد ترخص برسد مى‌تواند روزه را بخورد و صحت روزه گرفتن محلّ اشكال است و مى‌تواند روزه را رجاءً گرفته ولى بنا بر احتياط واجب بايد آن را قضا كند، و پيش از رسيدن به حد ترخص جايز نيست روزه را بخورد، ولى اگر روزه را خورد، بعد به سفر رفت كفاره ندارد، هر چند كفاره دادن مطابق احتياط استحبابى است.

[مسأله ١٧٢٢ اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد]

مسأله ١٧٢٢ اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد (١) ، يا به جايى برسد كه مى‌خواهد ده روز در آنجا بماند، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده، بايد آن روز را روزه بگيرد (٢) و اگر انجام داده (٣) روزۀ آن روز بر او واجب نيست (٤) .

(١) خوئى، سيستانى: اگر مسافر در ماه رمضان چه آن كه قبل از فجر در سفر بوده و چه آن كه روزه بوده و سفر نمايد؛ چنانچه پيش از ظهر به وطنش برسد. .

تبريزى: اگر مسافر در ماه رمضان پيش از ظهر به وطنش برسد. .

(٢) سيستانى: بنا بر احتياط واجب بايد آن روز روزه را بگيرد و در اين صورت قضا ندارد. .

(٣) گلپايگانى، صافى، نورى: نمى‌تواند آن روز را روزه بگيرد.

فاضل: يا بعد از ظهر به وطنش برسد، يا به جايى برسد كه مى‌خواهد ده روز در آنجا بماند، نمى‌تواند در آن روز روزه بگيرد.

مكارم: بايد بعداً قضا كند و مستحب است باقى ماندۀ آن روز را امساك نمايد. ولى اگر بعد از ظهر وارد شود، نمى‌تواند روزه بگيرد.