رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٥٤١ - مسأله ٩٧٣ كسى كه خوابيده نماز مىخواند
[مسأله ٩٧١ تا انسان مىتواند بنشيند نبايد خوابيده نماز بخواند]
مسأله ٩٧١ تا انسان مىتواند بنشيند نبايد خوابيده نماز بخواند و اگر نتواند راست بنشيند، بايد هر طور كه مىتواند بنشيند و اگر به هيچ قسم نمىتواند بنشيند، بايد (١) (به طورى كه در احكام قبله گفته شد (٢)) به پهلوى راست بخوابد و اگر نمىتواند (٣) ، به پهلوى چپ و اگر آن هم ممكن نيست (٤) به پشت بخوابد (٥) ، به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد (٦) .
(١) زنجانى: بنا بر احتياط. .
(٢) اراكى: به طورى كه روى او بطرف قبله باشد. .
زنجانى: به طورى كه در احكام قبله مسأله [٧٧٩]گفته شد. .
[قسمت داخل پرانتز در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست]
(٣) بهجت: بنا بر أحوط. .
زنجانى: بنا بر احتياط. .
(٤) سيستانى: بايد به طورى كه در احكام قبله گفته شد به پهلو بخوابد، به طورى كه جلوى بدنش رو به قبله باشد و تا وقتى كه ممكن است به پهلوى راست بخوابد، نبايد بنا بر احتياط لازم به پهلوى چپ بخوابد و اگر اين دو ممكن نباشد، بايد. .
(٥) زنجانى: بنا بر احتياط. [پايان مسأله]
(٦) بهجت: و اگر آن هم ممكن نيست، به هر صورتى كه ممكن است نماز بخواند ولى تا حدّ امكان طورى باشد كه نزديكتر به نماز كسى كه به طور عادى ايستاده نماز مىخواند باشد وگرنه بايد نزديكتر به نماز كسى كه ايستاده نمىخواند با رعايت مراتبى كه گفته شد باشد.
مكارم: مسأله مادام كه مىتواند نشسته نماز بخواند هر چند به چيزى تكيه كند بايد خوابيده نماز نخواند و هر گاه نتواند بايد به پهلوى راست بخوابد به طورى كه جلوى بدن او رو به قبله باشد و اگر نتواند به پهلوى چپ و اگر آن هم ممكن نيست، به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.
[مسأله ٩٧٢ كسى كه نشسته نماز مىخواند]
مسأله ٩٧٢ كسى كه نشسته نماز مىخواند، اگر بعد از خواندن حمد و سوره بتواند بايستد و ركوع را ايستاده به جا آورد، بايد بايستد و از حال ايستاده به ركوع رود و اگر نتواند، بايد ركوع را هم نشسته بجا آورد.
مكارم: مسأله كسى كه مىتواند قسمتى از نماز را ايستاده بخواند واجب است آن مقدار را بايستد و بقيه را بنشيند و اگر نتوانست بخوابد.
[مسأله ٩٧٣ كسى كه خوابيده نماز مىخواند]
مسأله ٩٧٣ كسى كه خوابيده نماز مىخواند، اگر در بين نماز بتواند بنشيند، بايد مقدارى را كه مىتواند، نشسته بخواند. و نيز اگر مىتواند بايستد، بايد مقدارى را كه مىتواند، ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى نخواند (١) .
(١) زنجانى: هم چنان كه در مسأله [٩٦٩]گذشت.
خوئى، سيستانى، تبريزى: بايد چيزى از اذكار واجب را نخواند (سيستانى: امّا اگر بداند مقدار كمى مىتواند بايستد بايد آن را به قيام متصل به ركوع اختصاص دهد) .
فاضل: بايد چيزى از واجبات نماز را نخواند.