چيزى كه نجس شده و خورانيدن آن به اشخاص بالغ و هم چنين خورانيدن متنجّسى كه ضرر دارد به اطفال، حرام است و با عدم ضرر هم احتياط مستحبّ ترك خورانيدن به اطفال است.

خوئى، تبريزى: مسأله خوردن و آشاميدن چيز متنجّس حرام است و هم چنين است خوراندن آن به ديگرى؛ و در خوراندن آن به طفل يا ديوانه، اظهر، جواز است و اگر خود طفل يا ديوانه غذاى نجس را بخورد يا با دست نجس غذا را نجس كند و بخورد بى‌اشكال لازم نيست از او جلوگيرى كنند.

سيستانى: خوراندن آن به طفل يا ديوانه جايز است. .

[كلمۀ « بى‌اشكال» در رساله آيت اللّٰه سيستانى نيست]

زنجانى: مسأله خوردن و آشاميدن چيز نجس يا متنجس حرام است و هم چنين خوراندن آن به ديگرى در صورتى كه ضرر داشته باشد، و نيز خوراندن چيز مست‌كننده و چيزى كه حيوانى مانند موش در آن مرده باشد، هر چند ضرر نداشته باشد؛ بلكه بنا بر احتياط واجب بايد از خوراندن ساير اشياء نجس يا متنجس نيز خوددارى كرد. خوراندن چيز مضرّ و چيز مست‌كننده به طفل يا ديوانه حرام است و اگر طفل يا ديوانه خود به خوردن آن اقدام كند، بر ولىّ او لازم است از وى جلوگيرى كند و در غير اين دو صورت، ظاهراً خوراندن چيز نجس جايز است و جلوگيرى از آن بر ولىّ لازم نيست.

[مسأله ١٤٢ فروختن و عاريه دادن چيز نجسى كه مى‌شود آن را آب كشيد]

مسأله ١٤٢ فروختن و عاريه دادن چيز نجسى كه مى‌شود آن را آب كشيد اگر نجس بودن آن را به طرف نگويند (١) اشكال ندارد (٢) ، ولى چنانچه انسان بداند كه عاريه گيرنده و خريدار، آن را در خوردن و آشاميدن (٣) استعمال مى‌كنند بايد نجاستش را به آنها بگويند (٤) .

(١) خوئى، گلپايگانى، صافى، زنجانى: بگويند. .

(٢) گلپايگانى: بقيه مسأله ذكر نشده.

خوئى، زنجانى: اگر چه از قِسم خوراكى باشد. [پايان مسأله]

صافى: ولى در غير خوراكيها كه شستن آنها متعارف نيست يا براى آن چه طهارت واقعى شرط آن نيست بكار برده مى‌شود، اگر نگويد اشكال ندارد.

(٣) اراكى: يا كارهايى كه طهارت در آن شرط است مانند پوشيدن لباس در نماز. .

(٤) نورى: بنا بر احتياط واجب.

بهجت: و اگر بداند كه آن را در كار حرامى استعمال مى‌كند اصل فروختن يا عاريه دادن، محلّ اشكال است.

فاضل: مسأله فروش و عاريه دادن چيز نجس كه استفاده از آن مشروط به طهارت نيست مانعى ندارد و در اين فرض لازم نيست نجس بودن آن را به مشترى اطلاع دهد. امّا فروش و عاريه دادن چيز نجسى كه استفاده از آن مشروط به طهارت واقعيه است در صورتى صحيح است كه امكان تطهير آن باشد و به مشترى اطلاع دهد. و فروش و عاريه دادن چيز نجسى كه استفاده متعدد دارد بدون اطلاع به مشترى اشكالى ندارد و صحيح است ولى اگر مى‌داند مشترى از آن استفاده‌هايى مى‌كند كه مشروط به طهارت است بايد به او اطلاع دهد.