(٢٤ ساعت) در جايى بماند بى‌اشكال نمازش تمام است؛ و اگر قصدش اين باشد كه ده روز كامل و نه شب بين آن را در جايى بماند، در اين صورت نيز بايد نمازش را تمام بخواند، بلكه اگر قصدش اين باشد كه ده روز تلفيقى كامل در جايى بماند (مثلاً تصميم دارد از ساعت ده روز اوّل ماه تا ساعت ده روز يازدهم ماه در محلّى اقامت كند) بايد نماز را تمام بخواند و در صورتى كه تصميم دارد ده روز تلفيقى ناقص در جايى بماند؛ مثلاً تصميم بگيرد دو ساعت به غروب روز اوّل ماه تا ظهر روز يازدهم ماه در محلّى اقامت كند، بنا بر احتياط واجب بايد نمازش را هم شكسته و هم تمام بخواند و در غير اين چهار صورت نماز مسافر شكسته است.

فاضل: مسأله هر گاه شخصى بخواهد (٢٤٠) ساعت يا بيشتر در محلى بماند قصد اقامت محقق مى‌شود و بايد نماز را تمام بخواند. بنا بر اين اگر ساعت (١٠) صبح وارد شهرى شود در صورتى قصد اقامت محقق مى‌شود كه بخواهد بعد از ساعت (١٠) صبح روز يازدهم آنجا را ترك كند و اگر اذان صبح در محلى حضور پيدا كرد لازم نيست (٢٤٠) ساعت تمام شود بلكه اگر بخواهد تا غروب روز دهم بماند كفايت مى‌كند و بايد نماز را تمام بخواند.

[مسأله ١٣٣٧ مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند]

مسأله ١٣٣٧ مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند (١) ، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد تمام ده روز را در يك جا بماند پس اگر بخواهد مثلاً ده روز در نجف و كوفه يا در تهران و شميران بماند (٢) ، بايد نماز را شكسته بخواند (٣) .

اين مسأله، در رساله آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) مكارم: مى‌تواند قصد كند در چند جا توقّف كند، به شرط اين كه فاصلۀ آنها كم باشد (مثلاً يكى دو كيلومتر و يا بيشتر) به طورى كه بگويند او مسافر نيست، هم چنين هيچ تفاوتى ميان شهرهاى بزرگ و كوچك نيست و «بلاد كبيره» و «صغيره» تفاوتى در احكام مسافر ندارد.

(٢) زنجانى: مثلاً در نجف و كوفه يا در قم و جمكران بماند. .

سيستانى: مثلاً در نجف و كوفه يا در تهران و كرج بماند. .

فاضل: مثلاً ده روز در نجف و كوفه بماند. .

(٣) زنجانى: و معيار آن است كه در عرف، دو محل محسوب شوند؛ هر چند به قدرى به يك ديگر نزديك باشند كه به مقدار حد ترخص نيز فاصله نباشد، يا به هم چسبيده باشند.

[مسأله ١٣٣٨ مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، اگر از اوّل قصد داشته باشد]

مسأله ١٣٣٨ مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، اگر از اوّل قصد داشته باشد كه در بين ده روز (١) به اطراف آنجا برود چنانچه جايى كه مى‌خواهد برود (٢) خطۀ سورِ بلدِ اقامت [١]يا از بساتين و مزارع و باغات اطراف آن باشد به مقدارى كه رفتن به آن جا منافى با صدق اقامت در بلد نباشد بايد در تمام ده روز نماز را تمام بخواند. ولى چنانچه بخواهد تا كمتر از چهار فرسخ برود، چنانچه در نيّت او باشد كه در بين ده روز فقط يك مرتبه برود و بيش از دو ساعت رفتن و برگشتن را طول ندهد، در همۀ ده روز بايد نمازش را تمام بخواند.

[١] خطۀ سورِ بلدِ اقامت ديوارى كه در قديم، به منظور حفاظت و نگهبانى از شهر در اطراف آن مى‌كشيدند.